ویزای بلندمدت بازدیدکنندهٔ فرانسه

وضعیت بازدیدکننده واقعاً چه می‌دهد

بازدیدکننده دسته‌ای از ویزای بلندمدت فرانسه است که خودش اجازهٔ اقامت هم هست و به کسانی داده می‌شود که می‌توانند خود را در فرانسه تأمین کنند و قصد ورود به بازار کار فرانسه ندارند. مبنای حقوقی مادهٔ 426-20 (بخش قانونی) قانون ورود و اقامت خارجیان است.

متن قانون کوتاه است و منطق کل وضعیت را تعیین می‌کند. خارجی‌ای که ثابت کند می‌تواند فقط با منابع خودش، دست‌کم در سطح حداقل دستمزد خالص سالانه، زندگی کند، کارت اقامت موقت با عنوان «بازدیدکننده» با اعتبار یک سال می‌گیرد. باید بیمهٔ درمانی‌ای هم داشته باشد که کل مدت اقامت را پوشش دهد و تعهد دهد هیچ فعالیت حرفه‌ای در فرانسه نکند. بندی جداگانه صریحاً می‌گوید این کارت اجازهٔ کار نمی‌دهد.

آنچه در عمل می‌گیرید:

• حق زندگی قانونی در فرانسه از روز نخست، بی سقف روز در سال؛
• سفر در منطقهٔ شینگن تا 90 روز در هر 180 روز بی ویزای اضافه؛
• مدرسهٔ دولتی برای فرزندان؛ آموزش عمومی به روی هر کودکی که در فرانسه زندگی می‌کند، صرف نظر از وضعیت والدین، باز است؛
• دسترسی به نظام درمان دولتی پس از سه ماه اقامت پایدار؛
• معافیت از قرارداد ادغام جمهوری؛ جدول رسمی کارت بازدیدکننده را در ستون این قرارداد با «نه» آورده است؛
• شمارش برای کارت مقیم و برای تابعیت‌گیری آغاز می‌شود.

آنچه نمی‌گیرید: حق استخدام، ادارهٔ کسب‌وکار، ثبت کسب‌وکار خرد یا گرفتن حقوق برای مدیریت شرکتی فرانسوی. نکتهٔ دیگری که اغلب اشتباه گرفته می‌شود: بازدیدکننده جزو خانوادهٔ گذرنامهٔ استعداد نیست. مبنای دیگر، معیارهای دیگر، مدت کارت دیگر.

آزمون درآمد و پیوندش با حداقل دستمزد

تنها رقمی که قانون نام می‌برد حداقل دستمزد خالص سالانه است، یعنی حداقل دستمزد پس از حق بیمه‌های اجتماعی کارمند. با حداقل دستمزد جابه‌جا می‌شود و حداقل دستمزد دست‌کم سالی یک بار و هر بار که تورم از 2% بگذرد یک بار دیگر شاخص‌بندی می‌شود. در 2026 دو بار بازبینی شد.

حداقل دستمزد خالص رقمی محاسباتی است، ناخالص منهای تقریباً 20.8% حق بیمهٔ کارمند، پس منابع چند یورو با هم فرق دارند. آن را مرتبهٔ بزرگی بدانید و حاشیه بگذارید.

چه چیزی درآمد حساب می‌شود

قانون از منابع حرف می‌زند نه حقوق، و صریحاً فقط دو کمک‌هزینهٔ فرانسوی را کنار می‌گذارد: کمک‌هزینهٔ بزرگسالان معلول و مکمل همبستگی سالمندان. کنسولگری‌ها مستمری، درآمد اجاره از خارج، سود سهام، بهره، حق امتیاز، پرداخت‌های مستمری بیمه‌ای و درآمد سبدهای مدیریت‌شده را می‌پذیرند. واژهٔ کلیدی منظم بودن است. یک واریز بزرگ که یک ماه پیش از درخواست می‌رسد بدتر از جریانی کوچک اما پایدار در دوازده ماه دیده می‌شود.

پس‌انداز هم کار می‌کند، کنار درآمد یا به جای آن، به شرط آنکه مبلغ آشکارا سال پیش رو را پوشش دهد. این رویهٔ کنسولی است نه قانون: وقتی درآمد منظم نیست یا زیر آستانه است، معمولاً از متقاضیان می‌خواهند چیزی در بازهٔ 20,000 تا 30,000 یورو برای هر بزرگسال در سال نشان دهند. هیچ مقرراتی این رقم را تعیین نمی‌کند و کنسولگری‌ها فرق دارند.

خانواده

فرمول قانونی‌ای مانند «به‌علاوهٔ 30% برای همسر» نیست. در عمل هر بزرگسال درخواست بازدیدکنندهٔ خودش را می‌دهد و درآمد باید همه را بپوشاند: یک مستمری 1,500 یورویی برای زوج یعنی نصف حداقل برای هر نفر و تقریباً حتماً رد می‌شود. فرزندان نابالغ بر پایهٔ والدینشان سفر می‌کنند، اما کنسولگری همچنان انتظار دارد بودجه بزرگ‌تر شود. معیار شدنی برای زوج 3,000 تا 3,500 یورو درآمد پایدار در ماه به‌علاوهٔ محل اقامت مستند است.

بیمهٔ درمانی: سال نخست و پس از آن

در مرحلهٔ درخواست باید بیمهٔ خصوصی‌ای داشته باشید که کل مدت ویزا را بپوشاند: بستری، درمان سرپایی و بازگرداندن، بی استثنای بیماری‌های پیشین و بی فرانشیزی آن‌قدر بزرگ که پوشش را تهی کند. قانون حداقل مبلغ بیمه برای ویزای بلندمدت تعیین نمی‌کند؛ بسیاری از کنسولگری‌ها معیار 30,000 یورویی شینگن را پیش‌فرض می‌گیرند و برخی بسیار بیشتر می‌خواهند. پیش از پرداخت بیمه‌نامه با کنسولگری خودتان بررسی کنید.

این خط هزینه‌ای واقعی است و با سن تند بالا می‌رود. بیمه‌نامهٔ فرد 35 ساله و فرد 68 ساله چند برابر فرق دارند و بیمه دقیقاً جایی است که شماری از برنامه‌های بازنشستگی می‌شکنند.

رفتن به نظام فرانسه

پس از سه ماه اقامت پایدار و قانونی می‌توانید به صندوق محلی بیمهٔ درمانی برای پیوستن به پوشش درمانی همگانی، که بر آزمون اقامت تکیه دارد نه اشتغال، درخواست دهید. فرم 1106 را با اثبات قانونی بودن اقامت (ویزا یا کارت) و مدارک بیش از سه ماه اقامت واقعی، مانند قبض‌ها، اجاره‌نامه یا برگ مالیاتی، می‌دهید. درخواست‌ها از ماه چهارم پس از رسیدن پذیرفته می‌شوند و رسیدگی ماه‌ها طول می‌کشد، پس بیمهٔ خصوصی را تا گرفتن شمارهٔ تأمین اجتماعی و کارت بیمهٔ درمانی نگه دارید.

پوشش همگانی معمولاً 70% تعرفه را بازپرداخت می‌کند و باقی را بیمهٔ تکمیلی می‌پوشاند. و ورود رایگان به نظام بهایی دارد؛ بخش خطرها را ببینید: مقیم غیرشاغل با درآمد غیرفعال چشمگیر مشمول سهم اضافه می‌شود.

محل اقامت و نشانی فرانسوی

کنسولگری می‌خواهد ببیند دقیقاً کجا زندگی خواهید کرد. مدارک پذیرفته شامل اجاره‌نامهٔ بلندمدت به نام شما، سند مالکیت یا سند محضری، رزرو چندماههٔ آپارتمان با برنامه، یا گواهی میزبانی از میزبان همراه با کارت شناسایی و اثبات نشانی او است.

اینجا حلقهٔ معروف پدید می‌آید: موجر فرانسوی کارت اقامت، فیش حقوقی فرانسوی و ضامن مقیم می‌خواهد و شما هیچ‌کدام را ندارید. آنچه واقعاً کار می‌کند:

• خرید پیش از درخواست؛ قانع‌کننده‌ترین سند و گران‌ترینش؛
• شرکت ضمانت تجاری به جای ضامن شخصی؛
• پرداخت چند ماه اجاره از پیش یا گذاشتن ودیعه نزد بنگاه؛
• اجارهٔ مبله برای 6 تا 12 ماه، با قرارداد اجارهٔ جابه‌جایی یا اجارهٔ مبلهٔ معمول، که شرایط پرونده‌اش نرم‌تر است؛
• گواهی میزبانی از خانواده یا دوستان برای ماه‌های نخست با برنامه‌ای برای جابه‌جایی بعدی.

نشانی را دو بار دیگر لازم دارید: هنگام تأیید ویزا در درگاه برخط اتباع خارجی و هنگام درخواست به صندوق بیمهٔ درمانی. رزرو یک‌هفته‌ای هتل در هیچ‌کدام از این مراحل نمی‌گذرد.

تعهد به کار نکردن: مرز کجاست

این دست‌کم‌گرفته‌شده‌ترین بخش وضعیت است. تعهد هر فعالیت حرفه‌ای در خاک فرانسه را در بر می‌گیرد، نه فقط کار برای کارفرمای فرانسوی.

مجاز نیست: قرارداد استخدامی با شرکت فرانسوی، آزادکاری برای مشتریان فرانسوی، ثبت کسب‌وکار خرد، حقوق گرفتن برای مدیریت شخص حقوقی فرانسوی، فعالیت تجاری در هر شکل حقوقی.

مجاز است: گرفتن درآمد غیرفعال. سود سهام، بهره، اجاره، مستمری، سود سرمایه و حق امتیاز ادارهٔ دارایی خودتان است، نه حرفه. ادارهٔ سبد سرمایه‌گذاری شخصی‌تان اشکالی ندارد.

دورکاری برای کارفرمای خارجی

پاسخ صادقانه این است که وضعیت بازدیدکننده آن را پیش‌بینی نکرده است. کاری که فیزیکی در خاک فرانسه انجام شود از نظر حقوقی کار در فرانسه است، حتی وقتی کارفرما، قرارداد و پول در خارج باشند. فرانسه ویزای جداگانهٔ کوچ‌نشینان دیجیتال ندارد و بازدیدکننده جایگزینش نیست.

خطر فقط از آن شما نیست. کارفرمای خارجی‌ای که کارمندش دائماً از فرانسه کار می‌کند ممکن است بدهکار حق بیمه‌های اجتماعی فرانسه شود و در برخی شرایط دارای استقرار دائم شمرده شود. اگر شرکت خارجی خودتان را در حالی که در فرانسه زندگی می‌کنید اداره کنید، ادارهٔ مالیات ممکن است نتیجه بگیرد که محل مدیریت مؤثر با شما جابه‌جا شده و از سود شرکت در فرانسه مالیات بگیرد.

توصیه‌هایی از نوع «از دور کار کن، کسی بررسی نمی‌کند» همان است که به نظر می‌رسد: شرط‌بندی بر اینکه این پرسش هرگز پرسیده نشود. هنگام تمدید، هنگام درخواست کارت مقیم و هنگام تابعیت‌گیری، وقتی استانداری اظهارنامه‌های مالیاتی‌تان را بیرون می‌کشد، پرسیده می‌شود.

روند: درگاه رسمی ویزا، کنسولگری، تأیید ویزای بلندمدت

درخواست‌ها از راه درگاه دولتی ویزای فرانسه می‌روند. با راهنمایی آغاز می‌کنید که نوع ویزا را مشخص و فهرست شخصی مدارک را تولید می‌کند، سپس حساب می‌سازید، فرم را پر می‌کنید، هزینهٔ کنسولی را می‌پردازید و نوبت می‌گیرید. نوبت در کنسولگری فرانسه یا مرکز ویزای معتمد (بسته به کشور) است که در آن بیومتریک می‌دهید و اصل مدارک را تحویل می‌دهید.

از 2021 تأیید فقط برخط و در درگاه اتباع خارجی وزارت کشور انجام می‌شود. دیگر مراجعه به باجه‌های ادارهٔ فرانسوی مهاجرت و ادغام برای این کار نیست و تمبر مالیاتی پذیرفته نمی‌شود؛ فقط پرداخت با کارت. نادیده گرفتن تأیید گزینه نیست: بی آن اقامتتان پس از ورود غیرقانونی است و ویزا هرگز اجازهٔ اقامت نمی‌شود.

قانون بودجهٔ 2026 که در 2 فوریهٔ 2026 تصویب شد هزینه‌های دیگر را هم بالا برد: حق تمبر صدور و تمدید کارت از 25 به 50 یورو رسید و نخستین صدور کارت اقامت اکنون روی هم به جای 225 یورو، 350 یورو هزینه دارد.

مجموعهٔ معمول مدارک: گذرنامه، عکس استاندارد، فرم درخواست، اثبات محل اقامت، 6 تا 12 ماه مدرک درآمد به‌علاوهٔ اظهارنامه‌های مالیاتی، بیمه‌نامه، تعهد امضاشده به کار نکردن در فرانسه، گواهی عدم سوءپیشینه، سند ازدواج و گواهی تولد. هر چه به فرانسوی نیست نزد مترجم رسمی می‌رود و برخی مدارک تأیید رسمی بین‌المللی می‌خواهند.

تمدید و رفتن به وضعیتی دیگر

وقتی سال تمام شد، از راه درگاه اتباع خارجی برای کارت اقامت بازدیدکننده درخواست می‌دهید. بازهٔ درخواست تنگ است، معمولاً میان چهار و دو ماه پیش از پایان سند فعلی، با تاریخ‌های دقیقی که استانداری تعیین می‌کند. درخواست دیرهنگام یعنی هزینهٔ اضافه و شکافی در وضعیت قانونی که بعداً هنگام شمارش اقامت پیوسته دوباره سر بر می‌آورد.

ویژگی‌ای که بسیاری از توصیف‌ها جا می‌اندازند: کارت چندسالهٔ بازدیدکننده وجود ندارد. قانون‌گذار هرگز برای این دسته کارت اقامت چندساله نساخت، پس هر سال تمدید می‌کنید و هر سال درآمد، بیمه، محل اقامت و کار نکردن را ثابت می‌کنید. این روال اداری برای کل مسیر تا کارت مقیم است: پنج درخواست پیاپی.

تغییر وضعیت

عوض کردن مبنا از داخل فرانسه ممکن است اما هرگز خودکار نیست:

• به کارمندی: کارفرما و مجوز کار لازم دارید؛ استانداری‌ها به چنین تغییرهایی محتاط‌اند و اغلب می‌خواهند ویزا را از کنسولگری بگیرید؛
• به کارت استعداد: اگر معیارهای دستهٔ مربوط را دارید، که روندی کاملاً تازه است؛
• به مبنای کارآفرینی (کارآفرین، حرفهٔ آزاد): با طرح کسب‌وکار، اثبات سرمایه‌گذاری و توان ادامه؛
• به زندگی خصوصی و خانوادگی: از راه ازدواج با شهروند فرانسه یا پیوندهای خانوادگی پابرجا.

منطق برعکس هم کار می‌کند: کسی با کارت کار که شغلش را از دست می‌دهد گاهی بازدیدکننده را وضعیت پشتیبان می‌کند تا پیوستگی اقامت نشکند.

کارت مقیم و تابعیت: زمان‌بندی واقعی

پس از پنج سال اقامت قانونی پیوسته راه کارت مقیم بلندمدت اتحادیهٔ اروپا باز می‌شود، کارتی ده‌ساله که کار را مجاز می‌کند. شرایط منابع پایدار، منظم و کافی در سطح حداقل دستمزد یا بالاتر، پوشش درمانی و رعایت قواعد غیبت است (حداکثر شش ماه پیاپی و حداکثر ده ماه روی هم در پنج سال). سال‌های بازدیدکننده بودن در متن کنار گذاشته نشده‌اند، اما در عمل برخی استانداری‌ها می‌کوشند آن‌ها را حساب نکنند و این موضوع مکرر دعاوی اداری است.

از 1 ژانویهٔ 2026 دو شرط دیگر از قانون 26 ژانویهٔ 2024 برای نخستین صدور کارت مقیم اجرا می‌شود: فرانسوی تأییدشده در سطح میانی 1 و آزمون مدنی. معافیت‌های جزئی برای متقاضیان بالای 65 سال هست.

تابعیت‌گیری

شرط اقامت برای تابعیت‌گیری با فرمان پنج سال سکونت معمول است، نه ده سال. برای دانش‌آموختگان آموزش عالی فرانسه و موارد ادغام استثنایی به دو سال کاهش می‌یابد. هزینه 255 یورو تمبر مالیاتی است که از 1 مهٔ 2026 از 55 یورو بالا رفت. دولت باید ظرف 18 ماه از درخواست کامل، یا 12 ماه اگر بیش از ده سال در فرانسه زندگی کرده باشید، پاسخ دهد.

از 1 ژانویهٔ 2026 شرط زبان از میانی 1 به میانی 2 رفت و میانی 2 باید در هر چهار مهارت، بی میانگین‌گیری میان آن‌ها، به دست آید. آزمون مدنی افزوده شده است. و اینجا مسیر بازدیدکننده به تناقض اصلی‌اش می‌خورد: بخشنامهٔ 2025 به استانداران دستور می‌دهد ادغام حرفه‌ای در دورهٔ پنج‌ساله و استقلال مالی حاصل از کار خود شخص را بررسی کنند. کسی که پنج سال با تعهد به کار نکردن در فرانسه گذرانده، به تعریف، ادغام حرفه‌ای در فرانسه ندارد.

این مانع مطلق نیست؛ بازنشستگان و دارندگان درآمد غیرفعال با درآمدهای بزرگ و پایدار تابعیت می‌گیرند. اما با این آگاهی درخواست دهید که پرونده‌تان سخت‌گیرانه‌تر از میانگین خوانده می‌شود و همان بخشنامه غیبت‌های بیش از سه ماه در دورهٔ پنج‌ساله را دلیل تعویق پرونده می‌داند.

بازدیدکننده در برابر ویزای کوچ‌نشینان و گذرنامهٔ استعداد

سه دسته با هم اشتباه گرفته می‌شوند هرچند منطقشان مخالف است. بازدیدکننده دربارهٔ سرمایه و ممنوعیت کار است. گذرنامهٔ استعداد دربارهٔ صلاحیت و کار است. فرانسه اصلاً ویزای کوچ‌نشینان ندارد.

نتیجهٔ عملی: اگر صلاحیت و کارفرما دارید، گذرنامهٔ استعداد در هر ویژگی از بازدیدکننده جلو است: کارت چهارساله به جای دوندگی سالانه، حق کار و مسیر روشن‌تر به تابعیت. بازدیدکننده را کسانی انتخاب می‌کنند که آن مسیر برایشان بسته است: بازنشستگان، دارندگان درآمد غیرفعال، افرادی میان دو پروژه و خانواده‌هایی که برای تحصیل فرزندان مهاجرت می‌کنند.

چه چیزی ممکن است خراب شود و این برای چه کسانی نیست

دلایل اصلی رد

• درآمد هست اما از آن شما نیست. انتقال از خویشاوندان، حسابی به نام همسر، نامه‌های حمایت؛ کنسولگری مادهٔ 426-20 را تحت‌اللفظی می‌خواند: باید با منابع خودتان زندگی کنید.
• درآمد نامنظم است. شارژ یکبارهٔ حساب پیش از درخواست پرسش‌های بیشتری از مستمری کوچک اما پایدار می‌سازد. صورت‌حساب 6 تا 12 ماه خواسته می‌شود.
• نشستن روی حداقل. آستانهٔ رسمی حداقل دستمزد خالص سالانه است، اما کنسول کفایت را با هزینهٔ زندگی منطقهٔ انتخابی‌تان می‌سنجد. پاریس و روستاهای کروز بودجه‌های متفاوتی‌اند.
• مدرک ضعیف محل اقامت. رزرو دوهفته‌ای هتل به جای اجاره‌نامه یا سند مالکیت.
• بیمه با استثنا. بیمه‌نامه‌هایی که بیماری‌های مزمن یا بازگرداندن را نمی‌پوشانند پس فرستاده می‌شوند.
• نشانه‌های قصد کار. ثبت فعال کاسب انفرادی، نمایه‌های فعال رو به مشتریان فرانسوی یا پاسخ‌هایی در مصاحبه دربارهٔ گرفتن کار.

آنچه پس از مهاجرت آشکار می‌شود

اقامت مالیاتی. زندگی در فرانسه شما را مقیم مالیاتی فرانسه می‌کند که درآمد جهانی را اعلام می‌کند. پیمان‌های مالیات مضاعف جلوی پرداخت دوباره را می‌گیرند اما نه تکلیف اعلام را، از جمله حساب‌های خارجی؛ حساب خارجی اعلام‌نشده جریمهٔ خودش را دارد.

سهم اضافهٔ درمانی. این دام دقیقاً مقیمان غیرشاغل را هدف می‌گیرد: سهم تکمیلی بیمهٔ درمانی، معروف به مالیات پوشش همگانی. اگر درآمد کاری‌تان زیر 20% سقف سالانهٔ تأمین اجتماعی باشد (سقف 2026، 48,060 یوروست، پس آستانه حدود 9,612 یورو است) و درآمد سرمایه‌تان از 50% آن سقف (حدود 24,030 یورو) بیشتر شود، تا 6.5% بر مازاد گرفته می‌شود. پایه به هشت برابر سقف، 384,480 یورو، محدود است. دریافت‌کنندگان مستمری، کمک‌هزینهٔ معلولیت و بیمهٔ بیکاری در اصل بیرون از این هزینه‌اند؛ دارندهٔ سبد سرمایه‌گذاری نه. بر 100,000 یورو درآمد سرمایه بی درآمد کاری، این چند هزار یورو در سال روی مالیات بر درآمد است.

عوارض اجتماعی بر سرمایه. مقیمی که به نظام فرانسه وصل است روی مالیات بر درآمد 17.2% عوارض اجتماعی بر درآمد سرمایه‌گذاری می‌پردازد.

مالیات ثروت بر ملک. مالیات ثروت املاک از 1.3 میلیون یورو ملک خالص اجرا می‌شود. مالیات بر ثروت غیرمولد که در 2025 و 2026 بحث شد به قانون بودجهٔ نهایی 2026 راه نیافت. مقیمان مالیاتی تازه پنج سال معافیت بر ملک غیرفرانسوی دارند که ارزش دارد از پیش برایش برنامه بریزید.

برای چه کسانی نیست

• کسی که به درآمد کاری نیاز خواهد داشت. اگر یکی دو سال بعد باید در فرانسه کار کنید، آغاز با بازدیدکننده یعنی ساختن مسیری که بعد باید ویرانش کنید.
• کوچ‌نشینان دیجیتالی که امید دارند دورکاری را قانونی کنند. اینجا راه‌حل حقوقی پاکیزه‌ای نیست.
• کسی که سریع دنبال گذرنامهٔ اتحادیهٔ اروپاست. پنج سال اقامت واقعی، فرانسوی میانی 2، آزمون مدنی و بررسی سخت‌گیرانهٔ استقلال مالی این را راهی طولانی می‌کنند.
• کسی که ویزایی ذخیره بی زندگی واقعی در فرانسه می‌خواهد. کارت فقط در برابر اقامت واقعی تمدید می‌شود و غیبت‌ها هم کارت مقیم و هم مسیر تابعیت را می‌شکنند.
• کسی که برای اقامت مالیاتی فرانسه و شفافیت کامل دارایی‌ها آماده نیست.

مزایای ویزای بازدیدکننده

پرسش‌های پرتکرار