Fransa uzun süreli ziyaretçi vizesi

Ziyaretçi statüsü size gerçekte ne sağlar

Ziyaretçi, Fransa'da kendi geçimini sağlayabilen ve Fransız iş piyasasına girmeyi amaçlamayan kişilere verilen, oturma izni yerine geçen uzun süreli Fransa vizesinin bir kategorisi. Yasal dayanak, yabancıların giriş ve ikametine ilişkin kanunun L426-20. maddesi.

Yasanın ifadesi kısa ve tüm statünün mantığını belirliyor. Yalnızca kendi kaynaklarıyla, en az yıllık net asgari ücret düzeyinde yaşayabildiğini kanıtlayan bir yabancı, bir yıl geçerli ziyaretçi ibareli geçici bir oturma kartı alıyor. Ayrıca kalışın tamamını kapsayan sağlık sigortasına sahip olmalı ve Fransa'da herhangi bir mesleki faaliyet yürütmeme taahhüdü vermeli. Ayrı bir fıkra bu kartın çalışmaya izin vermediğini açıkça belirtiyor.

Uygulamada aldıklarınız:

• ilk günden, yılda gün sınırı olmadan Fransa'da yasal olarak yaşama hakkı;
• ek vize olmadan herhangi bir 180 günde 90 güne kadar Schengen bölgesinde seyahat;
• çocuklarınız için devlet okulu: kamu eğitimi, ebeveynlerin statüsünden bağımsız olarak Fransa'da yaşayan her çocuğa açık;
• üç aylık istikrarlı ikametten sonra devlet sağlık sistemine erişim;
• cumhuriyet uyum sözleşmesinden muafiyet: resmi tablo ziyaretçi kartını sözleşme sütununda “hayır” olarak gösteriyor;
• mukim kartına ve vatandaşlığa geçişe doğru saat işlemeye başlıyor.

Almadıklarınız: istihdam edilme, iş yürütme, mikro işletme kaydettirme ya da bir Fransız şirketini yönetmek için ücret alma hakkı. Sıklıkla karıştırılan bir nokta daha: ziyaretçi, Yetenek Pasaportu ailesinin parçası değil. Farklı gerekçeler, farklı ölçütler, farklı kart süreleri.

Gelir şartı ve asgari ücrete bağlılığı

Yasanın andığı tek rakam yıllık net asgari ücret, yani çalışan sosyal primlerinden sonraki asgari ücret. Asgari ücretle birlikte hareket ediyor ve asgari ücret en az yılda bir kez, artı enflasyon %2'yi her geçtiğinde bir kez daha endeksleniyor. 2026'da iki güncelleme oldu.

Net asgari ücret hesaplanmış bir rakam (brüt eksi yaklaşık %20,8 çalışan primi), bu yüzden kaynaklar birkaç euro farklı. Bunu bir büyüklük sırası olarak görün ve bir pay bırakın.

Neler gelir sayılır

Yasa maaştan değil kaynaklardan söz ediyor ve yalnızca iki Fransız sosyal yardımını, engelli yetişkin ödeneğini ve yaşlılık asgari gelir ekini açıkça hariç tutuyor. Konsolosluklar emekli maaşlarını, yurt dışından kira gelirini, temettüleri, faizi, telif ücretlerini, rant ödemelerini ve yönetilen portföylerden geliri kabul ediyor. Anahtar kelime düzenlilik. Başvurudan bir ay önce gelen tek büyük bir transfer, on iki ay boyunca mütevazı ama istikrarlı bir akıştan daha kötü görünüyor.

Tutar önümüzdeki yılı açıkça karşılıyorsa birikimler de gelirle birlikte ya da onun yerine işe yarıyor. Bu yasa değil, konsolosluk uygulaması: düzenli gelir yoksa ya da eşiğin altındaysa başvuranlardan genellikle yetişkin başına yılda 20.000-30.000 € aralığında bir tutar göstermeleri isteniyor. Hiçbir düzenleme bu rakamı belirlemiyor ve konsolosluklar farklı.

Aile

“Eş için %30 fazla” gibi yasal bir formül yok. Uygulamada her yetişkin kendi ziyaretçi başvurusunu yapıyor ve gelirin herkesi karşılaması gerekiyor: bir çift için tek bir 1.500 €'luk emekli maaşı kişi başı asgarinin yarısı olarak okunuyor ve neredeyse kesin reddediliyor. Reşit olmayan çocuklar ebeveynlerine dayanarak geliyor, ama konsolosluk yine de bütçenin artmasını bekliyor. Bir çift için işe yarar ölçüt ayda 3.000-3.500 € istikrarlı gelir artı belgelenmiş konut.

Sağlık sigortası: ilk yıl ve sonrası

Başvuru aşamasında vizenin tüm süresini kapsayan özel bir sigortanız olmalı: hastane, ayakta tedavi ve ülkeye geri dönüş; önceden var olan hastalıklar için istisna ve teminatı boşaltacak kadar büyük bir muafiyet olmadan. Yasa uzun süreli vizeler için asgari sigorta bedeli belirlemiyor; birçok konsolosluk varsayılan olarak 30.000 €'luk Schengen ölçütünü kullanıyor, bazıları çok daha fazlasını istiyor. Poliçe için ödeme yapmadan önce kendi konsolosluğunuzla kontrol edin.

Bu gerçek bir maliyet kalemi ve yaşla birlikte hızla artıyor. 35 yaşında biri ile 68 yaşında biri için poliçe kat kat farklı ve sigorta tam da birçok emeklilik planının çöktüğü yer.

Fransız sistemine geçiş

Üç aylık istikrarlı, yasal ikametten sonra yerel sağlık sigortası kurumunuza, istihdam yerine ikamet ölçütüyle işleyen evrensel sağlık güvencesine katılmak için başvurabilirsiniz. Kalışınızın yasal olduğunu kanıtlayan belgeler (vize ya da kart) ve üç aydan fazla fiili ikamet kanıtıyla (faturalar, kira sözleşmesi, vergi bildirimi) birlikte S1106 formunu veriyorsunuz. Başvurular varıştan sonraki dördüncü aydan itibaren kabul ediliyor ve işlem aylar sürüyor, bu yüzden sosyal güvenlik numaranızı ve sağlık kartınızı alana kadar özel poliçeyi sürdürün.

Evrensel sağlık güvencesi genellikle tarifenin %70'ini karşılıyor, kalanını tamamlayıcı bir sigorta kapatıyor. Ve sisteme ücretsiz girişin bir bedeli var (risk bölümüne bakın): yüksek pasif geliri olan çalışmayan bir mukim ek bir katkıya tabi.

Konut ve Fransa'da bir adres

Konsolosluk tam olarak nerede yaşayacağınızı görmek istiyor. Kabul edilen kanıtlar arasında adınıza uzun süreli bir kira sözleşmesi, tapu ya da noter senedi, bir planla desteklenen birkaç aylık daire rezervasyonu ya da kimliği ve adres kanıtıyla birlikte ev sahibinden bir konaklama taahhüt belgesi var.

Klasik kısır döngü burada ortaya çıkıyor: Fransız bir ev sahibi oturma kartı, Fransız maaş bordroları ve mukim bir kefil istiyor, sizde ise üçü de yok. Gerçekte işe yarayanlar:

• başvurudan önce satın almak: en ikna edici ve en pahalı belge;
• özel kefil yerine ticari bir kefalet şirketi;
• birkaç aylık kirayı peşin ödemek ya da emlak ofisine depozito yatırmak;
• dosya şartlarının daha yumuşak olduğu, kısa süreli ya da standart eşyalı kira sözleşmesiyle 6-12 aylık eşyalı kiralama;
• ilk aylar için aileden ya da arkadaşlardan konaklama taahhüt belgesi ve sonra taşınma planı.

Adrese iki kez daha ihtiyacınız olacak: vizeyi çevrimiçi portalda onaylatırken ve sağlık sigortası kurumuna başvururken. Bir haftalık otel rezervasyonu iki aşamada da geçmiyor.

Çalışmama taahhüdü: çizgi nereden geçiyor

Bu, statünün en hafife alınan kısmı. Taahhüt yalnızca bir Fransız işveren için çalışmayı değil, Fransa topraklarındaki her türlü mesleki faaliyeti kapsıyor.

İzin verilmeyenler: bir Fransız şirketiyle iş sözleşmesi, Fransız müşterilere serbest çalışma, mikro işletme kaydı, bir Fransız tüzel kişisini yönetmek için ücret almak, herhangi bir hukuki biçimde ticari faaliyet.

İzin verilenler: pasif gelir almak. Temettüler, faiz, kira, emekli maaşları, sermaye kazançları ve telif ücretleri bir meslek değil, kendi mülkünüzün yönetimi. Kişisel yatırım portföyünüzü yönetmek sorun değil.

Yabancı bir işveren için uzaktan çalışma

Dürüst cevap, ziyaretçi statüsünün bunu öngörmediği. Fransa topraklarında fiilen yapılan iş, işveren, sözleşme ve para yurt dışında olsa bile hukuken Fransa'da yapılan iş. Fransa'da ayrı bir dijital göçebe vizesi yok ve ziyaretçi vizesi onun yerini tutmuyor.

Risk yalnızca sizin değil. Çalışanı sürekli Fransa'dan çalışan yabancı bir işveren Fransız sosyal primleri borçlanabiliyor ve bazı durumlarda işyeri olduğu kabul edilebiliyor. Fransa'da yaşarken kendi yabancı şirketinizi yönetiyorsanız, vergi idaresi fiili yönetim yerinin sizinle birlikte taşındığı sonucuna varıp şirketin kârını Fransa'da vergilendirebiliyor.

“Uzaktan çalış, kimse kontrol etmiyor” türünden tavsiyeler kulağa geldiği gibi: sorunun hiç sorulmayacağına dair bir bahis. Soru yenilemede, mukim kartına başvururken ve vatandaşlığa geçişte, valilik vergi beyannamelerinizi çektiğinde soruluyor.

Prosedür: vize portalı, konsolosluk, vizenin onaylatılması

Başvurular devletin resmi vize portalından yapılıyor. Vize türünü belirleyen ve kişisel bir belge listesi oluşturan bir sihirbazla başlıyor, ardından hesap oluşturuyor, formu dolduruyor, konsolosluk harcını ödüyor ve randevu alıyorsunuz. Randevu bir Fransa konsolosluğunda ya da ülkeye göre yetkili bir vize merkezinde yapılıyor; orada biyometri veriyor ve asılları teslim ediyorsunuz.

2021'den beri onaylatma yalnızca çevrimiçi, administration-etrangers-en-france.interieur.gouv.fr adresinde yapılıyor. Bunun için artık gişe ziyareti yok ve harç pulları artık kabul edilmiyor; yalnızca kartla ödeme. Onaylatmayı atlamak bir seçenek değil: o olmadan girişten sonraki kalışınız yasadışı ve vize hiçbir zaman oturma iznine dönüşmüyor.

2 Şubat 2026'da kabul edilen 2026 bütçe kanunu diğer harçları da yükseltti: kartların düzenlenmesi ve yenilenmesindeki damga vergisi 25 €'dan 50 €'ya çıktı ve bir oturma kartının ilk düzenlenmesi artık 225 € yerine toplam 350 €'ya mal oluyor.

Olağan belge seti: pasaport, standart fotoğraflar, başvuru formu, konut kanıtı, 6-12 aylık gelir kanıtı artı vergi beyannameleri, sigorta poliçesi, Fransa'da çalışmama yönünde imzalı taahhüt, sabıka kaydı belgesi, evlilik ve doğum belgeleri. Fransızca olmayan her şey yeminli tercümana gidiyor ve bazı belgelerin apostile ihtiyacı var.

Yenileme ve başka bir statüye geçiş

Yıl dolduğunda çevrimiçi portal üzerinden ziyaretçi oturma kartına başvuruyorsunuz. Başvuru penceresi dar: kural olarak mevcut belgenizin bitiminden dört ile iki ay önce, kesin tarihleri valilik belirliyor. Geç başvurmak ek harç ve sonradan kesintisiz ikamet sayılırken ortaya çıkacak bir yasal statü boşluğu demek.

Birçok anlatımın atladığı bir özellik: çok yıllık ziyaretçi kartı yok. Yasa koyucu bu kategori için çok yıllık bir oturma kartı oluşturmadı, bu yüzden her yıl yeniliyorsunuz ve her yıl gelir, sigorta, konut ve çalışmadığınızı kanıtlıyorsunuz. Bu, mukim kartına kadar tüm yol boyunca idari rutin: art arda beş başvuru.

Statü değiştirmek

Fransa içinden gerekçe değiştirmek mümkün, ama asla otomatik değil:

• ücretli çalışana: bir işverene ve çalışma iznine ihtiyacınız var; valilikler bu geçişlere temkinli yaklaşıyor ve çoğu zaman vizeyi konsolosluktan almanızı istiyor;
• yetenek kartına: ilgili profilin ölçütlerini karşılıyorsanız, bu tamamen yeni bir prosedür;
• girişimci gerekçelere (girişimci, serbest meslek): iş planı, yatırım kanıtı ve uygulanabilirlikle;
• özel ve aile hayatı gerekçesine: bir Fransız vatandaşıyla evlilik ya da yerleşik aile bağları yoluyla.

Mantık tersine de işliyor: çalışma kartıyla işini kaybeden biri, ikamet sürekliliğini bozmamak için bazen ziyaretçiyi yedek statü olarak kullanıyor.

Mukim kartı ve vatandaşlık: gerçek takvim

Beş yıllık kesintisiz yasal ikametten sonra AB uzun süreli mukim kartına giden yol açılıyor: çalışmaya izin veren on yıllık bir kart. Şartlar, asgari ücret ya da üzerinde istikrarlı, düzenli ve yeterli kaynaklar, sağlık güvencesi ve yokluk kurallarına uyum (art arda en fazla altı ay ve beş yılda toplam en fazla on ay). Ziyaretçi olarak geçen yıllar metinde hariç tutulmuyor, ama uygulamada bazı valilikler onları saymamaya çalışıyor ve bu tekrarlayan bir idari dava konusu.

1 Ocak 2026'dan beri bir mukim kartının ilk düzenlenmesinde 26 Ocak 2024 tarihli kanundan iki ek şart uygulanıyor: belgelenmiş B1 düzeyinde Fransızca ve bir yurttaşlık sınavı. 65 yaş üstü başvuranlar için kısmi muafiyetler var.

Vatandaşlığa geçiş

Kararnameyle vatandaşlığa geçiş için ikamet şartı on değil, beş yıllık mutat ikamet. Fransız yükseköğretim mezunları ve olağanüstü uyum durumları için iki yıla iniyor. Harç, 1 Mayıs 2026'dan beri 55 €'dan yükselerek harç pulu olarak 255 €. İdare eksiksiz bir başvurudan sonraki 18 ay içinde, Fransa'da on yıldan fazla yaşadıysanız 12 ay içinde cevap vermek zorunda.

1 Ocak 2026'dan itibaren dil şartı B1'den B2'ye çıktı ve B2'ye dört becerinin her birinde, aralarında ortalama alınmadan ulaşılması gerekiyor. Bir yurttaşlık sınavı eklendi. Ve burada ziyaretçi yolu temel çelişkisine çarpıyor: 2025 genelgesi valilere beş yıllık dönem boyunca mesleki uyumu ve kişinin kendi emeğiyle kazanılmış mali özerkliğini incelemelerini söylüyor. Fransa'da beş yılı çalışmama taahhüdüyle geçirmiş birinin tanım gereği Fransa'da mesleki uyumu yok.

Bu mutlak bir engel değil: büyük ve istikrarlı geliri olan emekliler ve rantiyeler vatandaşlığa alınıyor. Ama dosyanızın ortalamadan daha katı okunacağını ve aynı genelgenin beş yıllık dönemde üç aydan uzun yoklukları dosyayı erteleme gerekçesi saydığını bilerek başvurun.

Ziyaretçi vizesi, göçebe vizesi ve Yetenek Pasaportu karşılaştırması

Mantıkları zıt olsa da üç kategori karıştırılıyor. Ziyaretçi sermaye ve çalışma yasağıyla ilgili. Yetenek Pasaportu nitelikler ve çalışmayla ilgili. Fransa'da ise basitçe göçebe vizesi yok.

Pratik sonuç: niteliğiniz ve bir işvereniniz varsa Yetenek Pasaportu ziyaretçiyi her parametrede geçiyor: yıllık telaş yerine dört yıllık bir kart, çalışma hakkı ve vatandaşlığa daha temiz bir yol. Ziyaretçiyi o yolun kapalı olduğu kişiler seçiyor: emekliler, rantiyeler, iki proje arasındakiler ve çocuklarının eğitimi için taşınan aileler.

Neler ters gidebilir ve kime göre değil

Başlıca ret nedenleri

• Gelir var ama sizin değil. Akrabalardan transferler, eşin adına bir hesap, sponsorluk mektupları: konsolosluk L426-20. maddeyi harfiyen okuyor: kendi kaynaklarınızla yaşamalısınız.
• Gelir düzensiz. Başvurudan önce tek seferlik bir yükleme, küçük ama istikrarlı bir emekli maaşından daha fazla soru doğuruyor. Hesap dökümleri 6-12 ay için isteniyor.
• Asgaride oturmak. Resmi eşik yıllık net asgari ücret, ama konsolos yeterliliği seçtiğiniz bölgedeki yaşam maliyetine göre değerlendiriyor. Paris ile kırsal Creuse farklı bütçeler.
• Zayıf konut kanıtı. Kira sözleşmesi ya da tapu yerine iki haftalık otel rezervasyonu.
• İstisnalı sigorta. Kronik hastalıkları ya da ülkeye geri dönüşü kapsamayan poliçeler geri gönderiliyor.
• Çalışma niyeti işaretleri. Aktif bir şahıs işletmesi kaydı, Fransız müşterilere yönelik canlı profiller ya da mülakatta biraz iş yapmaya dair cevaplar.

Taşındıktan sonra ortaya çıkanlar

Vergi mukimliği. Fransa'da yaşamak sizi dünya genelindeki geliri beyan eden bir Fransa vergi mukimi yapıyor. Çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları iki kez ödemeyi engelliyor ama yabancı hesaplar dahil beyan yükümlülüğünü engellemiyor; beyan edilmemiş bir yabancı hesabın kendi cezası var.

Ek bir sağlık katkısı. Bu tuzak tam olarak çalışmayan mukimlere yönelik. Ek sağlık katkısı: çalışma geliriniz yıllık sosyal güvenlik tavanının %20'sinin altındaysa (2026 tavanı 48.060 €, yani eşik yaklaşık 9.612 €) ve sermaye geliriniz tavanın %50'sini (yaklaşık 24.030 €) aşıyorsa, aşan kısımdan %6,5'e kadar alınıyor. Matrah tavanın sekiz katıyla, 384.480 € ile sınırlı. Emekli maaşı, malullük yardımı ve işsizlik yardımı alanlar ilke olarak kapsam dışı; portföyü olan bir rantiye değil. Çalışma geliri olmadan 100.000 €'luk sermaye gelirinde bu, gelir vergisinin üstüne yılda birkaç bin euro.

Sermayeye sosyal kesintiler. Fransız sistemine bağlı bir mukim, yatırım gelirinde gelir vergisinin üstüne %17,2 sosyal kesinti ödüyor.

Mülke servet vergisi. Gayrimenkul servet vergisi 1,3 milyon € net gayrimenkulden itibaren uygulanıyor. 2025 ve 2026 boyunca tartışılan üretken olmayan servet vergisi nihai 2026 bütçe kanununa girmedi. Yeni vergi mukimleri Fransa dışındaki mülklerde beş yıllık muafiyetten yararlanıyor; bunu önceden planlamaya değer.

Kime göre değil

• Çalışma gelirine ihtiyaç duyacak herkes. Bir iki yıl içinde Fransa'da çalışmak zorunda kalacaksanız, ziyaretçiyle başlamak sonradan dağıtmak zorunda kalacağınız bir yol çizmek demek.
• Uzaktan çalışmayı yasallaştırmayı uman dijital göçebeler. Burada temiz bir hukuki çözüm yok.
• Hızla bir AB pasaportu peşinde olan herkes. Beş yıllık gerçek ikamet, B2 Fransızca, bir yurttaşlık sınavı ve katı bir mali özerklik incelemesi bunu uzun bir yol yapıyor.
• Fransa'da gerçekten yaşamadan yedekte bir vize isteyen herkes. Kart yalnızca gerçek ikamet karşılığında yenileniyor ve yokluklar hem mukim kartını hem de vatandaşlık yolunu bozuyor.
• Fransa vergi mukimliğine ve varlıkların tam şeffaflığına hazır olmayan herkes.

Ziyaretçi vizesinin avantajları

Sık sorulan sorular