ویزای استارتاپ هلند: شرایط، هزینه، زمان‌بندی

ویزای استارتاپ هلند در 2026 چیست

ویزای استارتاپ هلند نه ویزاست نه اجازهٔ اقامت بلندمدت. دورهٔ آزمایشی یک‌ساله برای بنیان‌گذار است. نام رسمی آن اجازهٔ اقامت استارتاپ است و طبق مادهٔ 3.30(6) فرمان اتباع خارجی 2000 (متن هلندی فرمان 2000) داده می‌شود. متن قانون صریح است: بنیان‌گذار باید باورپذیر نشان دهد که کسب‌وکار ظرف یک سال شرایط اجازهٔ اقامت عادی خوداشتغالی را برآورده می‌کند.

این تفاوت اصلی با همسایه‌هاست. دانمارک و فنلاند به استارتاپ‌ها اجازهٔ نخست تا 2 سال می‌دهند. هلند 12 ماه می‌دهد و اجازه تمدید نمی‌شود. وقتی سال تمام شود، دو گزینه هست: رفتن به اجازهٔ اقامت خوداشتغالی یا یافتن مبنای قانونی دیگری برای ماندن.

تصمیم با ادارهٔ مهاجرت و تابعیت است. اما بدون نظر مثبت آژانس کسب‌وکار هلند اجازه‌ای نیست. به درخواست ادارهٔ مهاجرت، این آژانس چهار چیز را بررسی می‌کند: تسهیل‌گر، نوآورانه بودن پروژه، برنامهٔ گام به گام و ثبت در ثبت تجاری.

از نظر حقوقی این اجازهٔ موقت عادی است (ادارهٔ مهاجرت آن را نوع I، اجازهٔ اقامت عادی موقت، طبقه‌بندی می‌کند). حق زندگی در هلند، ادارهٔ شرکت و سفر در منطقهٔ شینگن را می‌دهد. راه به روی همهٔ اتباع بیرون از اتحادیهٔ اروپا، از جمله شهروندان روسیه و اوکراین، باز است. صفحهٔ ادارهٔ مهاجرت برای اتباع روسیه محدودیت جداگانه‌ای نمی‌گوید، در حالی که برای نمونه برنامهٔ کارآفرین استارتاپ ایرلند دیگر درخواست شهروندان روسیه و بلاروس را نمی‌پذیرد.

تسهیل‌گر استارتاپ چیست و چطور در هلند پیدا کنیم

بدون تسهیل‌گر، یعنی راهنمایی با تجربه در هدایت استارتاپ‌ها، درخواست از نخستین بررسی آژانس کسب‌وکار نمی‌گذرد. تسهیل‌گر می‌تواند مرکز رشد کسب‌وکار، شتاب‌دهنده، صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر یا مرکز کارآفرینی دانشگاه باشد. همکاری در قراردادی امضاشده می‌آید که بستهٔ حمایت را شرح می‌دهد: مدیریت عملیاتی، بازاریابی، پژوهش، جذب سرمایه.

آژانس کسب‌وکار فهرستی باز از تسهیل‌گران شناخته‌شده منتشر می‌کند. در 2026، 31 سازمان در آن است و بیشترشان تخصصی‌اند: فناوری کشاورزی و غذا، نوآوری دریایی، فناوری‌های پیشرفته، فناوری آب و فضا. بازیگران گسترده‌تری هم هستند که همهٔ حوزه‌ها را می‌پذیرند. در مقابل، برخی مراکز دانشگاهی فقط دانشجویان و دانش‌آموختگان همان دانشگاه را می‌پذیرند.

ادارهٔ مهاجرت شرایط تسهیل‌گر را منتشر می‌کند:

• تجربه در راهنمایی استارتاپ‌های نوآور؛
• سلامت مالی: بدون ورشکستگی، بدون توقف پرداخت‌ها و بدون حقوق صاحبان سهام منفی؛
• تسهیل‌گر نمی‌تواند سهم اکثریت استارتاپ را داشته باشد؛
• تسهیل‌گر نمی‌تواند تا درجهٔ سوم خویشاوند بنیان‌گذار باشد: فرزند، والد، پدربزرگ و مادربزرگ، عمو، دایی، عمه یا خاله؛
• تسهیل‌گر در سازمان جانشین دارد؛
• تسهیل‌گر، مانند بنیان‌گذار، در ثبت تجاری اتاق بازرگانی هلند ثبت شده است.

شرایط تجاری فرق دارد: برنامهٔ پولی، سرمایه‌گذاری در برابر سهم اقلیت، یا ترکیبی از هر دو. نرخ استانداردی نیست، پس قرارداد همان دقتی را می‌خواهد که برگهٔ شرایط سرمایه‌گذاری: حمایت چه چیزی را پوشش می‌دهد، چقدر طول می‌کشد و اگر یکی زودتر کنار بکشد چه می‌شود.

یک نکته کمتر از آغاز گفته می‌شود. پس از یک سال، همین تسهیل‌گر است که اعلامیهٔ پایان موفق راهنمایی را امضا می‌کند، و همین اعلامیه رفتن به اجازهٔ خوداشتغالی را پیش می‌برد. تسهیل‌گر دو بار مهم است: در ورود و در خروج. اگر چند تسهیل‌گر پشت سر هم پروژه را رد کنند، نشانهٔ بازنگری ایده پیش از درخواست به ادارهٔ مهاجرت است، نه جست‌وجوی کسی که با هر شرطی امضا کند.

شرایط استارتاپ و بنیان‌گذار چیست

در این برنامه «نوآورانه» آزمونی حقوقی است، نه تعریف و تمجید. آژانس کسب‌وکار پروژه را نوآورانه می‌داند اگر دست‌کم یکی از سه شرط برقرار باشد:

• محصول یا خدمت برای هلند تازه است؛
• استارتاپ در تولید، توزیع یا بازاریابی از فناوری تازه استفاده می‌کند؛
• استارتاپ شیوهٔ تازه‌ای در کار و سازمان‌دهی دارد.

کافه، فروشگاه اینترنتی یا دفتر مشاوره معمولاً در این تعریف نمی‌گنجد، حتی با طرح کسب‌وکار قوی. چنین پروژه‌هایی به اجازهٔ خوداشتغالی امتیازی می‌مانند و آنجا هم سطح شرایط پایین‌تر نیست.

شرط دوم نقش فعال است. بنیان‌گذار باید در شرکت کار کند، نه فقط سهم داشته باشد یا پول بدهد. این برنامه برای سرمایه‌گذار منفعل نیست و اجازهٔ اقامت جداگانهٔ سرمایه‌گذار هلند در 17 آوریل 2024 بسته شد (نگاه کنید به مرور ما بر اجازه‌های اقامت هلند در 2026).

شرط سوم برنامهٔ گام به گامی است که ایده را به شرکتی فعال می‌رساند. این ارائهٔ تبلیغاتی نیست، سندی کاری است که آژانس کسب‌وکار با آن بررسی می‌کند که پروژه مسیر روشنی دارد یا نه. برنامه باید این‌ها را پوشش دهد:

• ساختار سازمان، نقش‌ها و مسئولیت‌ها؛
• شکل حقوقی و نیروی انسانی؛
• اهداف شرکت؛
• شرح محصول یا خدمت نوآورانه؛
• فعالیت‌ها و زمان‌بندی راه‌اندازی شرکت.

شرط چهارم ثبت بنیان‌گذار و تسهیل‌گر هر دو در ثبت تجاری اتاق بازرگانی هلند است. شکل حقوقی از پیش انتخاب می‌شود: برای نمونه شرکت تک‌مالکی یا شرکت با مسئولیت محدود خصوصی. گام‌ها در صفحهٔ ما دربارهٔ ثبت شرکت در هلند آمده است.

شرط پنجم شرایط عمومی ادارهٔ مهاجرت برای هر متقاضی است: گذرنامهٔ معتبر، نبود تهدید برای نظم عمومی و، اگر فرم درخواست بگوید، آزمایش سل پس از ورود. مدارک رسمی خارجی باید قانونی‌سازی یا آپوستیل و به هلندی، انگلیسی، فرانسوی یا آلمانی ترجمه شوند.

شرایط ادارهٔ مهاجرت برای اجازهٔ استارتاپ آزمون زبان ندارد. هلندی بعدتر، در راه اقامت دائم، لازم می‌شود.

برای ویزای استارتاپ هلند چقدر پول لازم است

رقم €14,000-17,000 که هنوز در راهنماهای اینترنتی می‌چرخد در 2026 دیگر درست نیست. ادارهٔ مهاجرت شرط را به هنجارهای درآمدی خودش گره زده و آن‌ها را سالی دو بار، 1 ژانویه و 1 ژوئیه، به‌روز می‌کند. پول باید کل مدت اقامت، یعنی 12 ماه، را پوشش دهد.

محاسبهٔ نمونه با هنجارهای شامل کمک‌هزینهٔ تعطیلات: 12 × €1,766.77 = €21,201.24 برای بنیان‌گذار مجرد و 12 × €2,523.96 = €30,287.52 برای بنیان‌گذار با همسر. بنیان‌گذاری که تنها با فرزندان و بی همسر می‌آید زیر هنجار والد تنها است، یعنی همان €1,766.77 در ماه. اگر درخواست پس از 1 ژانویهٔ 2027 داده شود، رقم باید با هنجارهای تازه دوباره حساب شود. بهتر است مبلغ دقیق برای هر خانوار پیش از درخواست با ادارهٔ مهاجرت تأیید شود.

دو راه برای اثبات پول هست:

• صورت‌حساب حساب شخصی یا تجاری در بانکی هلندی؛
• تأمین مالی از سوی تسهیل‌گر، اگر هزینهٔ زندگی بنیان‌گذار را برای کل مدت اقامت پوشش دهد.

باز کردن حساب بانکی هلندی بدون اجازهٔ اقامت همیشه شدنی نیست. ادارهٔ مهاجرت دو راه جایگزین را می‌پذیرد: حسابی وابسته به صندوق پستی که فردی مجاز در هلند به نام بنیان‌گذار باز می‌کند، یا پولی که در حساب امانی سردفتر هلندی نگه داشته می‌شود. حساب‌های تجاری در صفحهٔ ما دربارهٔ حساب‌های تجاری در هلند آمده است.

افزون بر پول زندگی، بودجه شامل عوارض و هزینه‌های راه‌اندازی است:

محاسبهٔ نمونه برای زوجی با یک فرزند: عوارض €423 + €254 + €85 = €762، به‌علاوهٔ حدود €30,300 در حساب. این کمینه‌ای است که ادارهٔ مهاجرت نگاه می‌کند، نه بودجه‌ای واقع‌بینانه برای آمستردام یا اوترخت که اجاره به‌راحتی بیشتر هنجار را می‌بلعد. هزینه‌های دیگر ساکن تازه، از جمله مالیات، در صفحهٔ ما دربارهٔ مالیات در هلند آمده است.

چطور برای ویزای استارتاپ هلند درخواست بدهیم و چقدر طول می‌کشد

طبق قانون، ادارهٔ مهاجرت 90 روز برای تصمیم دارد، اما این حرف آخر نیست: اداره می‌تواند مهلت را تمدید کند، برای نمونه وقتی درخواست ناقص است. افزون بر این 90 روز، برای یافتن تسهیل‌گر، نوشتن برنامه، ثبت در اتاق بازرگانی و گرفتن وقت سفارت برای ویزا زمان بگذارید. روند چنین است:

1. قرارداد با تسهیل‌گر و ثبت در اتاق بازرگانی. بدون این‌ها آژانس کسب‌وکار نظر مثبت نمی‌دهد.
2. برنامهٔ گام به گام و مدارک. فرم درخواست ادارهٔ مهاجرت فهرست پیوست‌ها را دارد. مدارک خارجی از پیش قانونی‌سازی و ترجمه می‌شوند.
3. درخواست از خارج. درخواست در سفارت یا کنسولگری هلند در کشور تابعیت یا کشوری که بنیان‌گذار بیش از 3 ماه حق ماندن در آن دارد داده می‌شود. ویزای ورود بلندمدت، یعنی اجازهٔ اقامت موقت مقدماتی، و اجازهٔ اقامت با هم درخواست می‌شوند.
4. یا درخواست از داخل هلند. اگر بنیان‌گذار با ویزای کوتاه‌مدت شینگن یا در دورهٔ بدون ویزا قانونی در کشور است، ویزای ورود بلندمدت لازم نیست: تسهیل‌گر از راه درگاه اینترنتی ادارهٔ مهاجرت برای سازمان‌ها درخواست می‌دهد یا بنیان‌گذار درخواست را پست می‌کند. ادارهٔ مهاجرت صریح می‌گوید اگر همهٔ شرایط دیگر برقرار باشد، درخواست را به خاطر نداشتن ویزای ورود رد نمی‌کند.
5. پرداخت عوارض €423.
6. بررسی. ادارهٔ مهاجرت از آژانس کسب‌وکار دربارهٔ تسهیل‌گر، نوآوری، برنامه و ثبت در اتاق بازرگانی نظر می‌خواهد. اجازه فقط با نظر مثبت داده می‌شود.
7. تصمیم و ویزا. پس از تأیید، بنیان‌گذار باید ظرف 3 ماه وقت سفارت برای ویزای ورود بگیرد. گذرنامه در آن زمان باید دست‌کم 6 ماه دیگر اعتبار داشته باشد و خود ویزا 90 روز معتبر است.
8. ورود و کارت اقامت. کارت با وقت قبلی از دفتر ادارهٔ مهاجرت گرفته می‌شود. اگر فرم درخواست بگوید آزمایش سل لازم است، در خدمات بهداشت شهرداری ظرف 3 ماه پس از گرفتن اجازه انجام می‌شود.

شهروندان استرالیا، کانادا، ژاپن، موناکو، نیوزیلند، کرهٔ جنوبی، بریتانیا، آمریکا و واتیکان به ویزای ورود نیاز ندارند و مستقیم به ادارهٔ مهاجرت درخواست می‌دهند. به رد درخواست می‌توان با اعتراض نزد ادارهٔ مهاجرت پاسخ داد.

پس از صدور اجازه، دارنده باید تغییراتی را که بر شرایط اجازه اثر دارد به ادارهٔ مهاجرت خبر دهد، برای نمونه پایان همکاری با تسهیل‌گر. ادارهٔ مهاجرت می‌تواند برای کوتاهی در این کار جریمهٔ اداری بگذارد.

ویزای استارتاپ هلند برای شهروندان روسیه و اوکراین

شرایط پروژه، پول و تسهیل‌گر برای شهروندان روسیه و اوکراین همان است که برای دیگران. تفاوت در چگونگی ورود و جایی است که درخواست داده می‌شود.

شهروندان روسیه معمولاً همراه ویزای ورود بلندمدت در سفارت یا کنسولگری هلند در روسیه یا در کشوری که اجازهٔ اقامت دارند یا بیش از 3 ماه حق ماندن دارند درخواست می‌دهند. اگر آنجا نمایندگی هلند نباشد، به نزدیک‌ترین نمایندگی می‌روند. گزینهٔ دوم درخواست از داخل هلند در زمان اقامت قانونی با ویزای کوتاه‌مدت شینگن است. مانع عملی اصلی حساب بانکی پیش از مهاجرت است، پس راه‌های جایگزین، یعنی حساب صندوق پستی، حساب امانی سردفتر یا تأمین مالی تسهیل‌گر، برای بنیان‌گذاران روس بیشترین اهمیت را دارند.

شهروندان اوکراین با گذرنامهٔ زیست‌سنجی برای اقامت کوتاه بدون ویزا وارد شینگن می‌شوند و پس می‌توانند مستقیم از هلند و بدون ویزای ورود درخواست بدهند. حمایت موقت برای کسانی که از اوکراین گریخته‌اند موضوعی جداست: به گفتهٔ ادارهٔ مهاجرت، در هلند تا 4 مارس 2028 تمدید شده است. پیش از عوض کردن آن با اجازهٔ استارتاپ، بهتر است روشن شود اگر کسب‌وکار پس از یک سال شرایط اجازهٔ خوداشتغالی را نداشته باشد چه می‌شود. اجازهٔ استارتاپ تمدید نمی‌شود و پرسش بازگشت به وضعیت پیشین را بهتر است پیش از درخواست روشن کرد.

برای هر دو تابعیت، مدارک خانوادگی به همان اندازه مهم‌اند. سند ازدواج و شناسنامهٔ فرزندان باید از پیش قانونی‌سازی و ترجمه شوند، وگرنه ادارهٔ مهاجرت مدارک بیشتر می‌خواهد و زمان عقب می‌افتد.

آیا با ویزای استارتاپ هلند می‌توان کار کرد و خانواده را آورد

اجازهٔ استارتاپ کار در شرکت خودتان را مجاز می‌کند، نه برای دیگری. روی کارت نوشته است: استخدام با حقوق فقط با مجوز کار. مجوز کار را کارفرما درخواست می‌کند، پس کار جانبی تا وقتی استارتاپ درآمدی ندارد عملاً منتفی است.

وضعیت «آزادی کار» که برخی راهنماهای قدیمی وعده می‌دهند ربطی به ویزای استارتاپ ندارد. طبق قواعد ادارهٔ مهاجرت، این وضعیت پس از 5 سال کار در هلند می‌آید.

خانواده می‌تواند همراه بنیان‌گذار بیاید: همسر، شریک ثبت‌شده یا شریک زندگی بلندمدت بدون ازدواج، و فرزندان زیر سن قانونی. در 2026 عوارض برای همسر €254 و برای فرزند زیر 18 سال €85 است. درخواست خانواده را می‌توان همزمان با درخواست بنیان‌گذار داد.

برای خانوادهٔ بنیان‌گذار استارتاپ، ادارهٔ مهاجرت استثنای مهمی دارد. معمولاً درآمد کارآفرین را فقط وقتی پایدار می‌داند که کسب‌وکار دست‌کم 18 ماه آن را درآورده باشد. برای استارتاپ‌ها، اداره درآمد مورد انتظار در طرح کسب‌وکار را نگاه می‌کند و موجودی بانکی، کمک‌هزینه‌ها و تأمین مالی از دیگران را هم حساب می‌کند. اما با همسر هنجار بالاتر است: حدود €30,300 برای سال به جای €21,200 برای بنیان‌گذار مجرد (محاسبهٔ نمونه بر پایهٔ هنجارهای 1 ژوئیهٔ 2026).

پول خانواده مانند پول بنیان‌گذار اثبات می‌شود: صورت‌حساب بانک هلندی، حساب امانی سردفتر یا تأمین مالی تسهیل‌گر. شهرها، مسکن و زندگی روزمره در صفحهٔ کشور هلند آمده است.

پس از یک سال چه می‌شود: رفتن به اجازهٔ خوداشتغالی

پس از 12 ماه اجازهٔ استارتاپ به پایان می‌رسد و تمدید نمی‌شود. برنامه یک خروجی مستقیم دارد: اجازهٔ اقامت خوداشتغالی. منطقی است پیش از پایان اجازهٔ استارتاپ درخواست بدهید تا در اقامت قانونی فاصله نیفتد.

برای اجازهٔ خوداشتغالی، آژانس کسب‌وکار می‌سنجد که آیا کسب‌وکار به منافع اساسی هلند خدمت می‌کند یا نه. این کار با نظام امتیازی پیوست 8a آیین‌نامهٔ اتباع خارجی 2000 (مقررات اتباع خارجی 2000) و در سه حوزه انجام می‌شود: تجربهٔ شخصی، طرح کسب‌وکار و ارزش افزوده برای هلند. متقاضی دست‌کم 30 امتیاز در هر حوزه لازم دارد، یا 45 امتیاز در هر یک از تجربه و طرح کسب‌وکار.

اینجاست که ویزای استارتاپ ثمر می‌دهد. اگر تسهیل‌گر اعلامیه‌ای امضا کند که راهنمایی دست‌کم 3 ماه طول کشیده و با موفقیت پایان یافته، مقیاس در هر سه حوزه 30 امتیاز می‌دهد، دقیقاً حد قبولی. آژانس کسب‌وکار چنین می‌گوید: پس از سال استارتاپ، بنیان‌گذار یا به بیانیهٔ تسهیل‌گر نیاز دارد یا باید از ارزیابی عادی بگذرد.

شرایط دیگر همچنان برقرارند. ادارهٔ مهاجرت ثبت در اتاق بازرگانی، همهٔ مجوزهای لازم برای فعالیت و درآمد کسب‌وکار در حد هنجار یا بالاتر را می‌خواهد: از 1 ژوئیهٔ 2026 این یعنی €1,766.77 سود در ماه، و باید از طرح کسب‌وکار برآید. برای استارتاپی که پس از یک سال درآمدی ندارد، این تنگ‌ترین گلوگاه است.

اگر کسب‌وکار نگیرد، راه‌های دیگری هست، اما هر کدام مبنایی جدا با قواعد خود است: برای نمونه استخدام نزد کارفرمای هلندی که مجوز کار می‌گیرد، یا وضعیت مهاجر بسیار ماهر با حامی شناخته‌شده.

اگر استارتاپ رشد کند و نیرو بگیرد، اجازهٔ اقامت آزمایشی برای کارکنان کلیدی استارتاپ برای متخصصان بیرون از اتحادیهٔ اروپا هست. تا 1 ژوئن 2028 اجرا می‌شود. شرایط: استارتاپ بیش از 15 کارمند ندارد و از این راه تا 5 نیروی خارجی می‌تواند بیاورد، حقوق در 2026 دست‌کم €3,122 ناخالص در ماه است و کارمند دست‌کم 1% شرکت یا سهمی به ارزش دست‌کم €65,000 می‌گیرد.

چطور از ویزای استارتاپ به اقامت دائم و تابعیت هلند برسیم

اقامت دائم در هلند دست‌کم 5 سال طول می‌کشد و سال استارتاپ را به‌آسانی می‌توان در این راه از دست داد. ادارهٔ مهاجرت 5 سال پیاپی با اجازهٔ اقامت معتبر هلند، محل زندگی اصلی در کشور در تمام این مدت و، در زمان درخواست، اجازه‌ای با هدف اقامت غیرموقت می‌خواهد، یعنی اجازه‌ای که برای زندگی بلندمدت طراحی شده است.

اجازهٔ خوداشتغالی از این آزمون می‌گذرد: مادهٔ 3.5 فرمان اتباع خارجی 2000 هدف‌های موقت اقامت را برمی‌شمارد (تحصیل، کار فصلی، درمان و دیگران) و خوداشتغالی در میان آن‌ها نیست. پس کار اصلی رفتن از اجازهٔ استارتاپ به اجازهٔ خوداشتغالی بی فاصله است تا سال‌ها پیاپی بشمارند.

افزون بر 5 سال، اقامت دائم آزمون ادغام مدنی در سطح A2 یا بالاتر، یا معافیت از آن، درآمد در حد هنجار ادارهٔ مهاجرت یا بالاتر و ثبت در پایگاه ثبت اشخاص را می‌خواهد. عوارض در 2026، €254 است.

تابعیت هم پس از 5 سال شدنی است، اما با شرطی که بسیاری را بازمی‌دارد: هلند معمولاً کنار گذاشتن تابعیت پیشین را می‌خواهد. استثناهایی هست، مانند ازدواج یا شراکت ثبت‌شده با شهروند هلندی. جزئیات در مقالهٔ ما دربارهٔ تابعیت هلند در 2026 و در صفحهٔ تابعیت‌گیری در هلند آمده است.

مالیات را بهتر است زود برنامه‌ریزی کرد. معافیت مشهور 30% هلند (قاعدهٔ 30%) برای کارمندانی است که از خارج استخدام می‌شوند، پس بنیان‌گذاری که خوداشتغال کار می‌کند مشمول آن نیست. نرخ‌ها و نظام‌ها برای کارآفرینان در صفحهٔ ما دربارهٔ مالیات در هلند آمده است.

هلند در برابر ویزاهای استارتاپ دیگر اروپا: کدام آسان‌تر است

از نظر پول لازم، هلند در میانهٔ بازار اروپاست؛ از نظر مدت اجازهٔ نخست، از کوتاه‌ترین‌هاست. نقاط قوت واقعی‌اش جای دیگری است: 31 تسهیل‌گر شناخته‌شده با تمرکز بخشی و پلی از اجازهٔ استارتاپ به اجازهٔ خوداشتغالی که در قانون نوشته شده است.

پاسخ به هدف بستگی دارد. اگر پول کمتر در بانک مهم است، پرتغال چند برابر کمتر می‌خواهد، اما گزینش سخت است و راه گذرنامه طولانی. اگر زمان مهم است، دانمارک و فنلاند در اجازهٔ نخست تا 2 سال می‌دهند. هلند وقتی برنده است که استارتاپ شتاب‌دهندهٔ بخشی قوی و گام بعدی روشن پس از سال نخست بخواهد.

برای بنیان‌گذاران آمریکایی و ژاپنی، هلند راهی ساده‌تر از ویزای استارتاپ دارد: پیمان دوستی هلند و آمریکا و پیمان تجاری هلند و ژاپن اجازهٔ خوداشتغالی را بدون نظام امتیازی و با سرمایه‌گذاری دست‌کم €4,500 برای بیشتر شکل‌های حقوقی می‌دهند.

مسیر فرانسه برای بنیان‌گذاران در صفحهٔ ما دربارهٔ ویزای استارتاپ فرانسه و مسیر اسپانیا در صفحهٔ ویزای استارتاپ اسپانیا آمده است. مقایسهٔ همهٔ برنامه‌های اروپایی در مرور ما بر ویزاهای استارتاپ اروپا در 2026 است.

دام‌ها: ویزای استارتاپ هلند برای چه کسی نیست

پرهزینه‌ترین اشتباه این است که ویزای استارتاپ را سال استراحت بدانید. در واقع 12 ماهی است که کسب‌وکار باید سودی حدود €1,770 در ماه نشان دهد، دست‌کم در برنامه‌ای قانع‌کننده، و امضای تسهیل‌گر را بگیرد. آنچه بیشتر این سناریو را می‌شکند:

• تمدید نیست. اگر به شرایط اجازهٔ خوداشتغالی نرسید، تنها گزینه‌ها مبنای قانونی دیگر یا رفتن است.
• تسهیل‌گر دو بار مهم است. پایان دادن قرارداد در میانهٔ سال هم به اجازهٔ فعلی آسیب می‌زند و هم به اعلامیهٔ آینده که برای رفتن لازم است.
• آژانس کسب‌وکار پروژه را خودش می‌سنجد. قرارداد با شتاب‌دهنده جای نظر مثبت را نمی‌گیرد: نوآوری و برنامه جدا بررسی می‌شوند.
• پول باید در هلند باشد. باز کردن حساب بدون اجازهٔ اقامت دشوار است و راه‌های جایگزین فرد مجاز یا سردفتر می‌خواهند.
• کار جانبی نیست. بدون مجوز کار، زندگی با حقوق تا وقتی استارتاپ درآمد ندارد ممکن نیست.
• هنجار ادارهٔ مهاجرت کف است. زندگی واقعی در آمستردام، روتردام یا اوترخت گران‌تر است و تفاوت از جیب خودتان می‌رود.

برنامه مناسب این افراد نیست:

• سرمایه‌گذاران منفعلی که قصد کار در شرکت ندارند: اجازهٔ اقامت سرمایه‌گذار هلند از 17 آوریل 2024 بسته است؛
• صاحبان کسب‌وکارهای سنتی که چیز تازه‌ای برای هلند ندارند: کافه، مغازه، دفتر خدمات؛
• بنیان‌گذارانی که در اجازهٔ نخست بیش از یک سال فرصت لازم دارند: دانمارک و فنلاند اجازهٔ نخست طولانی‌تری می‌دهند؛
• کارمندان دورکار شرکت‌های خارجی: برنامه کسب‌وکار نوآورانهٔ خودتان را می‌خواهد و برای دورکاری ویزاهای عشایر دیجیتال در کشورهای دیگر بهترند؛
• شهروندان آمریکا و ژاپن که طبق پیمان‌های دوجانبه با هلند راه ساده‌تری دارند.

مناسب این‌هاست: بنیان‌گذاران فناوری با محصولی واقعاً تازه برای بازار هلند، تیم‌هایی که شتاب‌دهنده‌ای از فهرست آژانس کسب‌وکار پذیرفته است، و بنیان‌گذارانی با پول کافی برای یک سال بی درآمد.

چطور در ویزای استارتاپ هلند کمکتان می‌کنیم

با بررسی پروژه آغاز می‌کنیم، پیش از آنکه پولی به تسهیل‌گر برسد: آیا ایده معیارهای نوآوری آژانس کسب‌وکار را دارد، آیا پول با خانوار جور است و آیا رسیدن به شرایط اجازهٔ خوداشتغالی ظرف یک سال واقع‌بینانه است. اگر پاسخ منفی باشد، همان دم می‌گوییم و کشوری با شانس بهتر پیشنهاد می‌کنیم.

سپس در انتخاب تسهیل‌گری از فهرست آژانس کسب‌وکار که با بخش شما جور است، ساختن برنامهٔ گام به گام، ثبت کسب‌وکار در اتاق بازرگانی، باز کردن حساب و آماده کردن درخواست ادارهٔ مهاجرت، از جمله درخواست‌های خانواده، کمک می‌کنیم. یک سال بعد رفتن به اجازهٔ خوداشتغالی و بعدتر درخواست اقامت دائم را آماده می‌کنیم.

ویزای استارتاپ هلند کجا از همسایه‌ها جلو است

چطور ویزای استارتاپ هلند بگیریم: گام به گام

پرسش‌های پرتکرار