پاراگوئه: 10 پرسش رایج

پاراگوئه از معدود کشورهایی است که هنوز تابعیت دوم و اقامت واقعی در آن واقع‌بینانه در دسترس است، در حالی که مالیات و هزینهٔ زندگی از پایین‌ترین‌ها در آمریکای لاتین می‌ماند. در اینجا پاسخ صادقانه به 10 پرسشی آمده که بیشتر از همه از ما می‌پرسند.

چطور تابعیت پاراگوئه بگیرم؟

در پاراگوئه طرح مستقیم «خرید گذرنامه» مثل برخی جزایر کارائیب وجود ندارد؛ تابعیت از راه اعطای تابعیت داده می‌شود و قانون اول دورهٔ مشخصی از اقامت می‌خواهد. قانون اساسی (مواد 148 و 151) و قانون مهاجرت شمارهٔ 6984/2022 دو راه عملی تعیین می‌کنند. راه استاندارد: اقامت موقت، سپس اقامت دائم (معمولاً پس از 1-2 سال)، سپس 3 سال اقامت دیگر پیش از آنکه بتوانید برای تابعیت درخواست دهید. راه سرمایه‌گذاری از برنامهٔ اقامت تجاری دولت می‌گذرد: سرمایه‌گذار مستقیم اقامت دائم می‌گیرد و از مرحلهٔ اقامت موقت می‌گذرد، که در عمل راه تابعیت را به حدود 3 سال از تاریخ اعطای اقامت دائم کوتاه می‌کند.

آزمون رسمی زبان نیست و مصاحبه و بررسی سوابق در عمل به‌مراتب سبک‌تر از بیشتر برنامه‌های تابعیت اروپایی است. باید بزرگسال باشید، سابقهٔ کیفری پاک داشته باشید و بتوانید اقامت و پیوند واقعی با کشور را نشان دهید. جداگانه، پاراگوئه تابعیت افتخاری را برای خدمات استثنایی به کشور به رسمیت می‌شناسد؛ این پاداشی صلاحدیدی از پارلمان است، نه چیزی که از راه روند استاندارد درخواست کنید.

راه و زمان دقیق پروندهٔ شما به این بستگی دارد که از راه سرمایه‌گذاری بروید یا اقامت عادی، و به شرایط شخصی‌تان؛ جزئیات را در مشاوره بررسی می‌کنیم.

اقامت و تابعیت پاراگوئه واقعاً چقدر هزینه دارد؟

سریع‌ترین و قابل پیش‌بینی‌ترین راه برنامهٔ سرمایه‌گذاری اقامت تجاری است: یک شرکت پاراگوئه‌ای با سرمایهٔ دست‌کم 70,000 دلار تأسیس می‌کنید و چند شغل رسمی ایجاد می‌کنید (الزامات فعلی حدود پنج شغل می‌خواهد). مهم اینکه کل مبلغ لازم نیست از ابتدا پرداخت شود؛ سرمایه‌گذاران طرح کسب‌وکاری ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد سرمایه طی حداکثر 10 سال چطور به کار گرفته می‌شود، پس بیشتر تعهدی به سرمایه‌گذاری در اقتصاد محلی است تا پرداختی یک‌باره به دولت. در عوض فوراً اقامت دائم و کارت شناسایی محلی می‌گیرید.

راه بدون سرمایه‌گذاری هم هست، یعنی اقامت عادی بر پایهٔ اشتغال، درآمد، پیوند خانوادگی یا تحصیل، که هزینه‌های رسمی کمتری دارد اما روند کندتر است (اول اقامت موقت، سپس دائم) و حضور فیزیکی بیشتر و مدرک درآمد قانونی یا منابع گذران زندگی می‌خواهد.

جدا از سرمایه‌گذاری اصلی یا هزینه‌ها، برای ثبت شرکت، هزینه‌های دفترخانه و ترجمه، هزینه‌های دولتی اقامت و کارت شناسایی و همراهی حقوقی بودجه بگذارید. رقم نهایی به شدت به راهی که انتخاب می‌کنید و وضعیت شخصی‌تان بستگی دارد؛ بودجهٔ واقعی را در مشاوره آماده می‌کنیم.

آیا برای گرفتن و حفظ وضعیت باید واقعاً در پاراگوئه زندگی کنم؟

نه؛ و این یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌ها با برنامه‌های اقامت اروپایی است که سالانه 183+ روز حضور در کشور می‌خواهند. پاراگوئه برای حفظ وضعیت اقامت قاعدهٔ حداقل ماندن ندارد. مقیمان موقت معمولاً فقط باید سالی یک بار به کشور سر بزنند تا وضعیتشان رهاشده تلقی نشود؛ مقیمان دائم جای بیشتری دارند و غیبت چندساله میان سفرها در عمل شدنی است.

این پاراگوئه را اقامت «برنامهٔ جایگزین» واقعاً کم‌دردسری می‌کند: می‌توانید با سفرهای گاه‌به‌گاه آن را برقرار و حفظ کنید. با این حال، حفظ وضعیت رسمی اقامت با ساختن پروندهٔ تابعیت فرق دارد؛ اگر هدف واقعی‌تان گذرنامه پس از 3 سال است، ارزش دارد ردپای واقعی (مسکن، ثبت مالیاتی، حساب‌های بانکی محلی) بسازید تا درخواست تابعیتتان به خاطر نبود پیوند واقعی زیر سؤال نرود.

اینکه حداقل‌های رسمی چطور با اهداف مشخص شما، یعنی اقامت پشتیبان، اقامت مالیاتی یا خود گذرنامه، جور می‌شوند دقیقاً همان چیزی است که در مشاوره ترسیم می‌کنیم.

کل روند از درخواست تا گذرنامه چقدر طول می‌کشد؟

در راه سرمایه‌گذاری، اقامت دائم و کارت شناسایی 3-9 ماه پس از ارائهٔ مجموعهٔ کامل مدارک طول می‌کشد.

سپس دورهٔ اجباری می‌آید: سه سال زندگی در کشور به‌عنوان مقیم دائم. راه استاندارد طولانی‌تر است چون اول اقامت موقت تا دو سال می‌آید. پروندهٔ دادگاهی تابعیت 9 ماه تا 2 سال و کارهای اداری پس از حکم 1-3 ماه دیگر طول می‌کشد.

در مجموع، افق واقع‌بینانه از اولین قدم تا گذرنامه چهار و نیم تا شش سال است. زمان‌بندی پروندهٔ مشخص شما را با در نظر گرفتن بار فعلی بررسی‌ها در مشاوره مرور می‌کنیم.

مالیات در پاراگوئه چیست و آیا واقعاً درآمد خارجی مالیات ندارد؟

پاراگوئه یکی از معدود نظام‌های مالیاتی واقعاً سرزمینی را دارد، با نرخ ثابت 10% در همه‌جا: مالیات بر درآمد اشخاص، مالیات بر درآمد شرکت‌ها و مالیات بر ارزش افزوده (هرچند نرخ کاهش‌یافتهٔ 5% بر برخی کالاها اعمال می‌شود). ویژگی اصلی این است که فقط درآمد با منبع پاراگوئه‌ای مالیات دارد. درآمد کسب‌شده در خارج، از کسب‌وکار خارجی، سرمایه‌گذاری خارجی، ملک خارجی یا حقوق از کارفرمای دورکار خارجی، کاملاً بیرون از مالیات پاراگوئه است، همان‌طور که سود سرمایهٔ خارجی و دارایی‌های جهانی به‌طور کلی.

در عمل، بهره‌مندی قانونی از این، برقراری واقعی اقامت مالیاتی را لازم دارد: گرفتن کارت شناسایی، ثبت نزد مرجع مالیاتی (شمارهٔ مالیاتی) و توانایی مستند کردن اینکه درآمدتان واقعاً از خارج می‌آید؛ داشتن وضعیت مقیم فقط روی کاغذ کافی نیست. مالیات سراسری ثروت یا دارایی خالص نیست و الزامی به اظهار دارایی‌های جهانی مثل حوزه‌های پرمقررات‌تر نیست.

اینکه درآمدتان را چطور ساختار دهید و منشأ خارجی‌اش را برای مرجع مالیاتی پاراگوئه درست مستند کنید به پرونده بستگی دارد؛ بر اساس منابع واقعی درآمدتان در مشاوره بررسی می‌کنیم.

آیا می‌توانم تابعیت دوگانه داشته باشم؟ باید گذرنامهٔ فعلی‌ام را کنار بگذارم؟

نه، لازم نیست تابعیت فعلی‌تان را کنار بگذارید؛ پاراگوئه تابعیت دوگانه و چندگانه را به رسمیت می‌شناسد و نه در مرحلهٔ اقامت و نه هنگام تابعیت کناره‌گیری از چیزی نمی‌خواهد. گذرنامهٔ پاراگوئه به آنچه دارید اضافه می‌شود، نه جایگزین آن.

شهروندان روسیه واجد شرایط تابعیت و اقامت پاراگوئه‌اند؛ برنامه هیچ محدودیتی بر اساس ملیت ندارد. یک نکته را جداگانه در نظر داشته باشید: خود قانون روسیه از شهروندان می‌خواهد هنگام گرفتن تابعیت دوم یا اجازهٔ اقامت خارجی به مقام‌ها (وزارت کشور) اطلاع دهند؛ این تکلیفی طبق قانون روسیه است، نه شرطی که پاراگوئه گذاشته باشد. جزئیات جاری این تکلیف اطلاع‌رسانی و پیامدهای رعایت نکردنش را متخصصان ما همراه با شرکای حقوق روسیه تأیید می‌کنند و هر دو مسیر را هماهنگ می‌کنیم.

گذرنامهٔ پاراگوئه چقدر قوی است؛ بدون ویزا به کجا می‌توانم سفر کنم؟

شاخص‌های مختلف اعداد کمی متفاوتی می‌دهند (رتبه‌بندی‌ها چند بار در سال بازمحاسبه می‌شوند و روش‌ها فرق می‌کنند)، اما به‌طور کلی گذرنامهٔ پاراگوئه حدود 30 کشور برتر جهان است و به حدود 140-150 کشور و سرزمین، از جمله کل منطقهٔ شنگن، بریتانیا، سنگاپور و ژاپن، دسترسی بدون ویزا یا با ویزای فرودگاهی می‌دهد. برای مقایسه، به‌طور محسوسی از بیشتر گذرنامه‌های آمریکای جنوبی قوی‌تر است، شاید جز آرژانتین و شیلی.

مزیت عملی عضویت پاراگوئه در بازار مشترک جنوب است: به شهروندان حق زندگی، کار و تحصیل در آرژانتین، برزیل، اروگوئه و دیگر اعضای این بلوک را با رژیمی ساده‌شده و بدون روند عادی مهاجرت می‌دهد. و برای هر کسی که به آمریکا فکر می‌کند، پاراگوئه با آمریکا معاهده‌ای دوجانبه دارد که دسترسی به ویزای سرمایه‌گذار «ای 2» را می‌دهد؛ شهروند پاراگوئه که در کسب‌وکاری آمریکایی سرمایه‌گذاری کند می‌تواند ویزای کاری «ای 2» بگیرد، گزینه‌ای که برای دارندگان گذرنامهٔ بیشتر کشورهای دیگر اصلاً در دسترس نیست. علاوه بر این، دارندگان گذرنامهٔ پاراگوئه معمولاً ویزای گردشگری «ب 1 / ب 2» آمریکا را با اعتبار طولانی (10 ساله) می‌گیرند.

چطور در پاراگوئه حساب بانکی باز کنم؟

بدون کارت شناسایی محلی، باز کردن حساب در بانک پاراگوئه‌ای عملاً ناممکن است؛ منع قانونی رسمی برای غیرمقیمان نیست، اما در عمل بانک‌ها گردشگران و بازدیدکنندگان کوتاه‌مدت بدون وضعیت مقیم را معمولاً نمی‌پذیرند. وقتی واقعاً کارت شناسایی داشته باشید (که در روند اقامت، اغلب از همان کارت مقیم موقت، صادر می‌شود) همه‌چیز تغییر می‌کند: بانک‌های سنتی بزرگ حساب باز می‌کنند، هرچند مدارک زیاد و حضور شخصی می‌خواهند.

راه بسیار راحت‌تر بانک‌های دیجیتال محلی است که حساب در چند دقیقه از راه اپلیکیشن باز می‌شود، فقط با کارت شناسایی و شمارهٔ تلفن محلی، و کارت بدهی و اعتباری کامل و بانکداری آنلاین دارد. اگر از راه سرمایه‌گذاری اقامت تجاری می‌روید، باید برای خود شرکت هم حساب جداگانه‌ای باز کنید؛ این معمولاً هم‌زمان با روند اقامت انجام می‌شود.

معمولاً باز کردن حساب را در کل روند اقامت می‌گنجانیم تا فقط برای بانک سفر جداگانه‌ای نکنید.

هزینهٔ زندگی در پاراگوئه چقدر است؛ آیا واقعاً مهاجرت به آنجا ارزش دارد؟

طبق برآوردهای ما و داده‌های موجود هزینهٔ زندگی، خانوادهٔ چهارنفره می‌تواند با سطح طبقهٔ متوسط در آسونسیون با حدود 2,000 دلار در ماه، با احتساب اجاره، راحت زندگی کند؛ به‌طور محسوسی ارزان‌تر از اروپا یا آمریکا و ارزان‌تر از آرژانتین یا اروگوئهٔ همسایه. این رقم معمولاً اجاره در محلهٔ خوب، خواربار، خدمات شهری، حمل‌ونقل و هزینه‌های روزمره را در بر می‌گیرد؛ بیرون از پایتخت هزینه‌ها کمتر هم می‌شود.

از جنبهٔ مثبت: هزینهٔ زندگی پایین، مالیات ثابت کم، محیط روزمرهٔ آرام‌تر از برخی پایتخت‌های همسایه، جامعهٔ رو به رشد مهاجران و عشایر دیجیتال و دسترسی به بازار مشترک جنوب. صادقانه، از جنبهٔ منفی: اقتصاد و زیرساخت به‌طور محسوسی از بوئنوس آیرس یا میامی ساده‌تر است، انتخاب کمتری در مسکن لوکس، غذا و خدمات به سبک غربی هست، تابستان‌ها واقعاً گرم است، اسپانیایی (و در مناطق روستایی‌تر گوارانی) برای زندگی روزمره واقعاً لازم است و دیوان‌سالاری، با وجود اصلاحات اخیر، هنوز گاهی کند پیش می‌رود.

اینکه برای شما ارزش دارد به اهدافتان، یعنی برنامهٔ جایگزین، بهینه‌سازی مالیاتی یا مهاجرت کامل، و ترجیحات سبک زندگی‌تان بستگی دارد. پیش از تصمیم دست‌کم یک سفر شناسایی را توصیه می‌کنیم و با کمال میل در برنامه‌ریزی آن کمک می‌کنیم.

آیا شهروندان روسیه می‌توانند تابعیت یا اقامت پاراگوئه بگیرند؟

بله؛ پاراگوئه همچنان از بازترین حوزه‌ها برای شهروندان روسیه است: نه برنامهٔ اقامت تجاری و نه راه استاندارد اقامت و تابعیت هیچ محدودیتی بر اساس ملیت ندارند. این پاراگوئه را از شماری از برنامه‌های اقامت یا تابعیت از راه سرمایه‌گذاری اروپایی که از 2022 درخواست شهروندان روسیه را متوقف کرده یا بررسی اضافه گذاشته‌اند متمایز می‌کند.

در عمل، اصطکاک اصلی متقاضیان روس معمولاً خود برنامهٔ پاراگوئه نیست بلکه لجستیک پیرامون آن است: بانک‌ها، چه پاراگوئه‌ای و چه بانک‌های بین‌المللی که انتقال سرمایه را انجام می‌دهند، ممکن است بر پرداخت‌هایی که از روسیه یا بانک‌های روسی می‌آیند بررسی‌های سخت‌تری اعمال کنند، پس ارزش دارد مسیر تأمین مالی و مدارک منشأ پول را خیلی زودتر برنامه‌ریزی کنید. همان‌طور که بالاتر گفتیم، شهروندان روسیه تکلیف جداگانه‌ای طبق قانون روسیه برای گزارش تابعیت دوم یا اجازهٔ اقامت خارجی دارند.

ما مرتب دقیقاً همین پرونده‌ها را انجام می‌دهیم و می‌دانیم پرداخت‌ها و مدارک را چطور ساختار دهیم تا بررسی‌ها کار را متوقف نکنند؛ با کمال میل وضعیت مشخص شما را در مشاوره بررسی می‌کنیم.

این مروری کلی است، نه مشاورهٔ حقوقی؛ هر پرونده ظرافت‌های خودش را دارد: تابعیت فعلی، وضعیت خانوادگی، منبع درآمد و اهداف واقعی شما از مهاجرت. مشاوره‌ای با ما رزرو کنید تا پروندهٔ مشخص، زمان واقع‌بینانه و بودجهٔ شما را ترسیم کنیم.

پرسش‌های پرتکرار