2026'da yabancılar ve şirketler için Monako'da vergiler

2026'da Monako vergi oranları: kısa özet

Monako, Prens III. Charles'ın bir kararnamesiyle kaldırdığı 1869'dan beri kişisel gelir vergisi almıyor: 157 yıl önce, ve o zamandan beri hiçbir hükümet onu geri getirmeye çalışmadı. Servet vergisi, yıllık emlak vergisi, sermaye kazancı vergisi ve ebeveynler ile çocuklar arasında veraset vergisi de yok. Devlet KDV'yle (katma değer vergisi) yaşıyor: 2026 için 2,2 milyar € gelirle onaylanan bütçenin kabaca yarısını getiriyor.

Bedava değil. Cirosunun dörtte birinden fazlasını Prenslik dışında kazanan bir şirket %25 kâr vergisi ödüyor; Fransa'yla aynı oran. Bir daire almak fiyatın üstüne %4,75 tescil harcına, alıcı bir offshore yapıysa %10'a mal oluyor. İşverenler her maaşın kabaca üçte birini sosyal fonlara veriyor. Ve en pahalı kalem giriş bileti: Monako'da bir daire ve önemli bakiyeli bir banka hesabı olmadan oturma kartı verilmiyor.

Prenslikteki tek doğrudan vergi sanayi ve ticaret şirketlerinin kârı üzerindeki vergi. Geri kalan her şey dolaylı vergiler, harçlar ve katkılar. Aşağıda yürürlükteki düzenlemelere göre tüm 2026 oranları var: kâr vergisine ilişkin 19 Mart 1964 tarihli 3.152 sayılı Egemenlik Kararnamesi, Ciro Vergisi Kanunu, tescil harçlarına ilişkin 6 Temmuz 2023 tarihli 1.548 sayılı Kanun ve 1 Ekim 2025'ten itibaren geçerli Monako Sosyal Fonları tarifeleri.

Bir rehber size Monako'nun kurumlar vergisinin %33,33 olduğunu söylüyorsa, bu 2019 öncesi oran: dört adımda düşürüldü, %31, %28, %26,5 ve sonunda 1 Ocak 2022'den itibaren %25. Konut alımlarındaki %4,5 harç da 30 Eylül 2023'e kadar uygulandı; 1.548 sayılı Kanun onu %4,75'e çıkardı.

Monako'nun vergi mukimi kim sayılıyor

Monako oturma kartı ve Monako vergi mukimliği iki ayrı belge ve ikincisi 600 €'ya mal oluyor. Oturma kartını, konut kiralamış ya da satın almış ve banka referansı sunmuş herkese Prensliğin polisi, Kamu Güvenliği Dairesi veriyor. Vergi mukimliği belgesini aynı daire yalnızca ülkede gerçekten yaşayanlara veriyor.

Belge için üç kriter var ve biri yeterli: yılda 183 günden fazla Monako'da, ana iş faaliyeti merkezi Monako'da ya da başka hiçbir ülkede daha fazla gün geçirilmediyse yılın çoğu Prenslikte. Varış günü ve ayrılış günü sayılıyor. Belge bir yıl geçerli ve 600 € harç teslimde ödeniyor: 9 rue Suffren-Reymond adresindeki Mukimler Bölümü'nde nakit, kartla ya da çekle.

Kimse pasaport damgalarını kontrol etmiyor: Fransa'yla sınır yok. Monako Vergi Dairesi ve yabancı vergi idareleri bunun yerine banka dökümlerine bakıyor: bir ülkedeki kart ödemesi orada geçirilmiş bir gün sayılıyor. Dökümleri saklayın ve Nice'te öğle yemeğini Monako kartıyla gereğinden sık ödemeyin. Gün saymanın genel kuralları 183 gün kuralı ve vergi mukimliği yazımızda ele alınıyor.

Oturma kartı nasıl alınır

Avrupa Birliği ve Avrupa Ekonomik Alanı dışındaki ülkelerin vatandaşlarının önce bir Fransız konsolosluğunun verdiği uzun süreli D tipi vizeye ihtiyacı var; Monako'nun kendi vize konsoloslukları yok. Sonra dosya Mukimler Bölümü'ne gidiyor: pasaport, Monako'daki bir konut için kira sözleşmesi ya da tapu, son 5 yıldaki her ikamet ülkesinden 3 aydan eski olmayan adli sicil kayıtları ve gelir kanıtı. Çalışmayanlar için gelir bir Monako bankasının referansıyla kanıtlanıyor: hükümet bir rakam belirtmiyor ve bunu bankaya bırakıyor. Olağan ölçüt 500.000 €'dan mevduat ve bankalar daha varlıklı müşterilerden daha fazlasını istiyor. Tüm şartlar ve süreler Monako oturma izni sayfamızda.

Devlet harçları diğer her şeyin yanında önemsiz: oturmanın gerçek fiyatı kira. Monako'da bir metrekare dünyadaki her şehirden pahalı ve bir yıllık kira sözleşmesi kartın formalite değil katı bir şartı. Vatandaşlık 10 yıl sürüyor ve Prens'in kişisel kararıyla veriliyor; Monako vatandaşlığı rehberimize bakın.

Eski ülkeden düzgün ayrılmak da aynı derecede önemli. Rusya, Almanya ya da İtalya birini vergi mukimi saymayı Monako kartı çıktığında değil, kendi topraklarındaki günler, ev ve aile sona erdiğinde bırakıyor. 600 €'luk belge bu anlaşmazlıktaki argümanlardan biri ve banka dökümleri ile Prenslikte gerçek bir hayat olmadan pek ağırlık taşımıyor.

Monako vergi mukimliği şartları: nasıl vergi mukimi olunur

Monako'da Fransız vatandaşları hariç her milliyetten mukim için gelir vergisi yok. Ama oturma kartı tek başına sizi vergi mukimi yapmıyor: vergi mukimliği belgesi Prenslikte yılda 183 günden fazla yaşamayı ya da ana faaliyet merkezinizi burada tutmayı gerektiriyor.

Üçüncü bir yol var: başka hiçbir ülkede daha az zaman geçirmiyorsanız yılın çoğunu Monako'da geçirmek. Belgeyi Monako Polis Müdürlüğü bir yıllığına veriyor. O olmadan eski ülkeniz sizi hâlâ mukim sayabilir: Monako güneşi bedava, eski evinizin vergi gölgesi değil.

Kanun statüyü kendi başınıza teyit etmenizi engellemiyor. Ama hatalar daha pahalıya patlıyor: burada gerçek hayat olmadan bir kart, çok az gün ve eski vergi dairenizden sorular. Murblz desteği bu riskleri ortadan kaldırıyor: günleri sayıyor, ikamet kanıtlarını topluyor, vergi mukimliği belgesini alıyor ve eski ülkenizin mukimliğinden çıkışı hazırlıyoruz. Profesyonel iş ve şeffaf bir süreç garanti ediyoruz, çoğu durumda da ilk başvuruda sonuç.

Hemen bir yöneticiyle konuşun

Monako'da maaştan ne kadar kesiliyor: katkılar ve çalışılmış örnek

Monako'da 5.000 €'luk bir maaştan çalışan yaklaşık 4.530 € eline alıyor, işverenin toplam maliyeti ise neredeyse 6.930 €. Gelir vergisi yok, ama kimse sosyal katkıları kaldırmadı: çalışan brüt maaşın yaklaşık %14'ünü veriyor ve şirket üstüne kabaca %33,6 daha ödüyor. Katkıları Monako Sosyal Fonları topluyor: oranları her yıl 1 Ekim'de gözden geçirilen, tek çatı altındaki üç fon.

Monako'ya özgü bir uygulama, 21 Mayıs 1963 tarihli 63-131 sayılı Bakanlık Kararı'na göre %5'lik olağanüstü ödenek. Maaşın üstüne ekleniyor ve katkıya tabi değil. 1 Haziran 2026'dan itibaren asgari ücret saatte 12,31 €, haftada 39 saatlik çalışmada 169 saat için ayda 2.080,39 € ve %5 buna da ekleniyor.

Sosyal Hizmetler Denkleştirme Fonu'na yalnızca işveren ödüyor; çalışanlar hiçbir katkı yapmıyor. Özerk Emeklilik Fonu ve Tamamlayıcı Emeklilik Fonu paylaşılıyor. Tavanlar önemli: ayda 9.800 €'yu aşan ücrette denkleştirme fonu katkısı alınmıyor, bu yüzden yüksek gelirlilerde katkı payı belirgin şekilde düşük.

Çalışılmış örnek: ayda 5.000 € brüt maaş

Çalışandan 721,64 €, yani brüt maaşın %14,4'ü kesiliyor. İşveren 1.677,71 €, yani %33,6 artı 250 € ödenek ekliyor. Karşılaştırma için Fransa'da aynı maaştaki bir çalışan katkılara yaklaşık %22 kaybedip üstüne gelir vergisi öderdi; İsviçre'de katkılar artı yabancılar için kaynakta vergi. Monako düşük katkılarla değil, gelir vergisi satırındaki sıfırla kazanıyor.

Serbest çalışanların ve şirket yöneticilerinin kendi sistemi var: limited şirket müdürleri ve şahıs tüccarları, katkıların yüzde olarak değil gelir sınıfına göre belirlendiği bağımsız çalışanların sağlık ve emeklilik fonlarına ödüyor. Murblz uzmanları belirli bir statü için kesin rakamı belgeleri gördükten sonra hesaplıyor.

Monako'da kurumlar vergisi ne kadar ve temettüler ne durumda

Monako'nun kâr vergisi oranı %25, tam Fransız oranı ve bu tesadüf değil. Prenslik kâr vergisini 1963'te Paris'in baskısıyla getirdi: 18 Mayıs 1963 sözleşmesi, Fransız işletmeleri sıfır oran için sınırın öbür yanına taşınmasın diye Monako'yu parasını yabancı pazarlarda kazanan şirketleri vergilendirmekle yükümlü kıldı. Kurallar 19 Mart 1964 tarihli 3.152 sayılı Egemenlik Kararnamesi'nde belirleniyor.

Herkes ödemiyor. Vergi, cirosunun %25'ini ya da daha fazlasını doğrudan ya da aracılar yoluyla Monako dışındaki işlemlerden elde eden sanayi ve ticaret şirketlerini, artı coğrafyadan bağımsız olarak patentlerden, edebi ya da sanatsal haklardan gelir elde eden her şirketi yakalıyor. Müşterilerine yerinde hizmet veren bir restoran, mağaza, salon ya da klinik hiç kâr vergisi ödemiyor. Serbest meslekler, yani birey olarak çalışan doktorlar, mimarlar, öğretmenler de verginin dışında; bireylerin aldığı patent geliri de öyle.

%25 eşiği bir şalter gibi işliyor: yurt dışı cirosu dörtte bire ulaştığında yalnızca yabancı kısım değil tüm kâr vergileniyor. Bir ticaret şirketi, Avrupalı müşterileri olan bir bilişim stüdyosu ya da yabancılara danışmanlık yapan bir firma klasik kâr vergisi mükellefi.

Yeni şirketler için indirim

İndirim gerçekten yeni işler için ayrılmış: mevcut bir faaliyeti yeniden kaydettirmek ya da başka bir ülkeden şirket taşımak yararlanmıyor. Çalışılmış örnek: yıllık 400.000 € kârı olan bir şirket ilk beş yılda tam oranla 500.000 € yerine 0 + 0 + 25.000 + 50.000 + 75.000 = 150.000 € vergi ödüyor.

Müdür ücretinin indirilmesi

Monako bir müdürün ücretinin ne kadarının gider yazılabileceğini sınırlıyor. Cirosu 3,5 milyon €'ya (hizmetler) ya da 7 milyon €'ya (diğer işler) kadar olan şirketler izin verilen ücret ölçeğini izliyor; daha büyük firmalar uluslararası uygulamaya, özellikle Avrupa Birliği'ninkine göre ölçülüyor. Ölçeğin üstündeki her şeyi Vergi Dairesi vergiye tabi kâra geri ekliyor.

Temettüler, faiz ve telifler

Monako temettü, faiz ya da telifte stopaj almıyor: kâr vergisi Prensliğin tek doğrudan vergisi ve ödemenin alıcısından değil şirketten alınıyor. Monako mukimi bir ortak bir Monako şirketinden temettüleri kesintisiz ve gelir vergisi olmadan alıyor. Fransız vatandaşları bundan hiçbir şey kazanmıyor: temettüleri Fransa'da Fransız mukimleri için kurallara göre beyan ediyorlar.

Madalyonun öbür yüzü, yabancı şirketlerin kendi kurallarına göre vergi kesmesi ve Monako'da bunun mahsup edileceği hiçbir şeyin olmaması. Bir Fransız şirketinden Monako mukimi bir bireye temettüler %12,8 Fransız stopajına tabi (Fransız Genel Vergi Kanunu'nun 187. maddesi) ve para geri alınamıyor, çünkü Monako'nun çoğu ülkeyle bireylerin gelirini kapsayan çifte vergilendirme anlaşması yok. Bu konuda daha fazlası anlaşmalar bölümünde.

2026'dan itibaren kâr vergisi bir taban kazanıyor. 28 Temmuz 2026'da Ulusal Konsey'e sunulan 1129 sayılı tasarı, konsolide geliri 750 milyon € ve üstü olan gruplar için %15 asgari vergi getiriyor: Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün küresel asgari vergi kuralı. Küçük ve orta ölçekli işletmeler ve tamamen Monakolu gruplar etkilenmiyor; 31 Aralık 2026'da ya da sonra başlayan mali yıllara uygulanıyor.

Monako'da KDV ne kadar ve ne zaman kaydolunur

Monako'da KDV son ondalığına kadar Fransız: standart %20, ara %10, gıda ve kitapta %5,5, ilaç ve basında %2,1. 1963 sözleşmesine göre Fransa ile gümrük birliği böyle işliyor: Fransız gümrük ve KDV kuralları Prenslikte doğrudan uygulanıyor ve toplanan vergi, her biri ayrı bir bölge olsaydı toplayacağını alsın diye bir paylaşım hesabı üzerinden iki devlet arasında bölünüyor. 2026'da Fransa bu hesap kapsamında Monako'ya 138 milyon € aktarıyor.

Prensliği besleyen KDV: Monako'nun ulusal istatistik dairesine göre devlet gelirinin yaklaşık %52'sini sağlıyor, tüm harçlar ve kâr vergisinin toplamından fazla. Bu yüzden Monako'nun yakında turistler için KDV'yi indirmesini beklemeyin.

KDV'ye ne zaman kaydolunur

Muafiyet eşikleri 2026 için Fransız eşikleri: ticaret ve konaklama için yıllık 85.000 € ciro, hizmetler ve serbest meslekler için 37.500 €. Cari yıl için tolerans eşikleri 93.500 € ve 41.250 €: bunları aşarsanız KDV aşımın ilk gününden itibaren ödeniyor. 2025'te tartışılan 25.000 €'luk tek Fransız eşiği hiç yürürlüğe girmedi; Fransa ondan vazgeçti ve Monako da onu izledi.

Muafiyet yalnızca Monako'da elde edilen ciroya uygulanıyor. Diğer Avrupa Birliği ülkelerine hizmet satan bir şirket teslim yeri kurallarına ve sorumlu sıfatıyla beyana (müşterinin KDV'yi kendisinin hesaplaması) takılıyor ve hemen bir Monako KDV numarasına ihtiyaç duyuyor. Numara Fransız biçiminde, FR artı 11 karakter, çünkü Avrupa Birliği KDV sistemi açısından Monako Fransız topraklarının parçası.

Beyannameler

Beyannameler Monako Vergi Dairesi'ne aylık veriliyor. Yıl için ödenecek KDV 4.000 €'nun altındaysa üç aylık beyannamelere izin var. Küçük şirketler Fransız modelini izleyen, yıllık beyanname ve taksitli basitleştirilmiş bir rejim kullanıyor. Monako'da işyeri olmayan yabancı şirketler KDV'yi geri almak için bir vergi temsilcisine ihtiyaç duyuyor; Vergi Dairesi bu konuda ayrı bir rehber not yayımladı.

Taşınan herkes için pratik sonuç basit: Monako'da hayat Nice'ten bir puan KDV bile ucuz değil. Tasarruf, bir Fransız mukiminin gelir vergisi satırının başladığı ve bir Monako mukimininkinin var olmadığı yerde başlıyor.

Küçük işletmeler, şahıs tüccarları, serbest çalışanlar ve bilişim: Monako'da hangi rejimler var

Monako'da küçük işletmeler için özel rejim yok: basitleştirilmiş sistem yok, götürü vergi yok, dijital göçebe vizesi yok. Bunun yerine her özel rejimi tek başına geçen genel bir kural var: cirosunun %75'ini ya da fazlasını Prenslik içinde kazanan bir iş hiç kâr vergisi ödemiyor ve bireyler hiçbir faaliyette gelir vergisi ödemiyor.

Bu rejimin bedeli bir ruhsat sistemi. Bir yabancı her iş faaliyetine İş Geliştirme Müdürlüğü'nün verdiği bir hükümet faaliyet izniyle başlıyor. Yasal inceleme süresi başvurunun eksiksiz ilan edildiği tarihten itibaren 45 gün. Dosya esastan inceleniyor: başvuru sahibinin geçmişi, fonların kökeni, işin Prenslik için yararlılığı. Karar hükümetin takdirinde ve retler oluyor.

İzin verildikten sonra şirket sermayesini bir bankaya yatırıyor, Ticaret ve Sanayi Sicili'ne kaydoluyor, bir istatistik numarası alıyor, Vergi Dairesi'ne varlık beyanı veriyor ve müdürünü bağımsız çalışanların fonlarına kaydettiriyor. Resmi gazetede yayım şirketin masrafına.

Serbest çalışanlar ve bilişim

Yabancı müşteriler için çalışan mukim bir serbest çalışan %0 gelir vergisi ödüyor, ama yalnızca faaliyet kayıtlıysa. İzinsiz olarak bir Monako dairesinden yabancı şirketler için çalışmak yasak ve ihlal yenilemede oturma kartına mal olabilir. Bundan sonra her şey faaliyetin niteliğine bağlı. Serbest meslekler, yani birey olarak çalışan bir doktor, mimar ya da tercüman kâr vergisinin dışında. %25 ya da daha fazla yurt dışı cirolu ticari faaliyet, şahıs işletmesi ya da şirket olsun, indirim yıllarından sonra %25 kâr vergisi ödüyor. Yabancı müşterileri olan bir yazılımcı bu kategorilerin sınırında duruyor ve faaliyetin nasıl sınıflandırılacağına izin verilirken Vergi Dairesi karar veriyor; taşınmadan sonra değil, önce çözülmesi gereken bir konu.

Bir kripto yatırımcısı, borsa yatırımcısı ya da rantiye hiç iş iznine ihtiyaç duymuyor: kendi sermayenizi yönetmek bir iş faaliyeti değil ve bundan elde edilen gelir vergilenmiyor. Yeni mukimlerin çoğu bu kategoride.

Şirket açmak ne kadara mal oluyor

Murblz uzmanları bir Monako limited şirketini uçtan uca kuruyor: kayıtlı adres, şirket sekreteri, ilk yıl harçları ve apostille temel paket 12.000 €; banka hesabı ön onaylı sürüm 13.000 €. Ayrıntılar Monako'da şirket kuruluşu ve Monako'da şirket hesabı sayfalarımızda, genel şartlar şirket kuruluşu altında. Yeni bir Monako şirketi için banka hesabı ayrı bir iş: yerel bankalar her işi kabul etmekten çok uzak ve bir Monako hesabı olmadan sicil kaydı tamamlanamıyor.

Mülk, veraset, otomobiller ve kripto: insanlar gerçekte ne ödüyor

Monako'da bir daire yıllık vergi, satışta sermaye kazancı vergisi ve çocuklara geçerse veraset vergisi doğurmuyor. Devlet payını bir kez, kapıda alıyor: bir birey alırken fiyat üzerinden %4,75 tescil harcı, artı noter masrafları. Alıcı nihai sahipleri görünmeyen bir yapıysa harç %10. Bu oranlar 1 Ekim 2023'ten itibaren tescil edilen senetler için 6 Temmuz 2023 tarihli 1.548 sayılı Kanun'la belirlendi; öncesinde %4,5 ve %7,5'ti.

Şeffaf bir alıcı, bir birey ya da tüm ortakları Vergi Dairesi'nce bilinen bireyler olan Monako'da kayıtlı bir adi şirket. Vekillerin perdelediği bir offshore şirket, vakıf ya da tröst iki kat fazla ödüyor. Ve hepsi bu değil: 2011'den beri, 1.381 sayılı Kanun'a göre Monako'da mülk tutan her tüzel kişi, nihai sahiplerinin değişip değişmediğini bildiren yıllık bir beyan veriyor. Bir daireyi tutan şirketin sahip değişikliği kendisi harca tabi bir işlem; hisseleri satmak bunu aşmıyor.

Çalışılmış örnek: 5 milyon €'luk bir daire bir bireye 237.500 €, bir offshore şirkete 500.000 € harca mal oluyor. Aynı daireyi ayda 15.000 € kira ve 1.000 € aidatla kiralamak, kiracının ödediği yılda 1.920 € harç demek.

Veraset ve hediyeler

Veraset ve intikal harcı, müteveffanın ya da bağışçının nerede yaşadığından veya hangi vatandaşlığa sahip olduğundan bağımsız olarak yalnızca Monako'daki varlıklardan alınıyor. Bir Monako mukiminin bıraktığı Londra'daki bir daire ve İsviçre'deki bir hesap Prenslikte hiç vergilenmiyor. Muafiyet yok: oran ilk avrodan uygulanıyor.

Birlikte yaşam sözleşmesindeki partnerler (kayıtlı birlikteliğin karşılığı, 2019 tarihli 1.481 sayılı Kanun) %4 ödüyor. Diğer ülkelerdeki mirasçılar kendi ülkelerinin kurallarına göre ödüyor: Fransa, Almanya ya da Rusya, mirasçı orada yaşıyorsa bir Monako mukiminden kalan mirası kendi ülkesinde vergilendirebilir.

Otomobiller

Monako'da yol vergisi yok. Sahip yıllık tescil yenileme pulu için ödüyor: Sürücü ve Araç Ruhsat Dairesi'nin 2026 tarifelerine göre binek otomobiller için yılda 53 €, elektrikli araçlar için 0 €. Yenileme dönemi 1 Eylül'den 31 Aralık'a kadar sürüyor.

Kripto, hisseler ve sermaye kazançları

Monako'da mukim bir birey hisse, tahvil, yurt dışındaki mülk ya da kripto para satışında hiçbir şey ödemiyor: ülkede ne gelir vergisi ne sermaye kazancı vergisi var. Kripto borsaları ve dijital varlık hizmet sağlayıcıları 7 Temmuz 2022 tarihli 1.528 sayılı Kanun'la düzenleniyor, ama bu kanun vergilerle değil lisanslarla ilgili. Tuzak başka yerde: işletme olarak kripto alıp satan ya da yatırım yapan bir şirket yurt dışı cirolu ticari bir faaliyet ve %25 kâr vergisi ödüyor. Varlıkları şahsen mi yoksa bir Monako şirketi üzerinden mi tutacağınız her şeyi belirleyen soru.

Mukim olmayanlar ve Fransız vatandaşları Monako'da hangi vergileri ödüyor

Monako'nun vergisiz olmadığı tek kişiler Fransızlar. 18 Mayıs 1963 tarihli Fransa-Monako sözleşmesinin 7. maddesi, Prensliğe taşınan Fransız vatandaşlarını Fransa'da yaşıyorlarmış gibi Fransız gelir vergisine tabi kılıyor. İstisna yalnızca 13 Ekim 1962'de Monako'da beş yıllık mutat ikameti kanıtlayabilenleri, yani Ekim 1957'den önce taşınanları ve prens ailesinin üyelerini kapsıyor. Kural ömür boyu: bir Fransız girişimci Monako'da otuz yıl yaşayıp yine Paris'te beyanname verebilir. 2003'te imzalanan ve 2002'den itibaren uygulanan bir sözleşme değişikliği, Fransız servet vergisini, bugün gayrimenkul servet vergisini, Monako'daki Fransız vatandaşlarına genişletti.

Yani “Fransızlar Monako'da neden vergi ödüyor” sorusunun kısa bir cevabı var: çünkü 1962'de Fransa Prensliğe gümrük ablukası uyguladı ve sözleşmeyi dayattı. Diğer her milliyet için, Ruslar, Ukraynalılar, İtalyanlar, İngilizler, kısıtlama uygulanmıyor ve %0 ödüyorlar.

Mukim olmayanlar

Monako mukim olmayanlardan da hiçbir şey kesmiyor: temettü, faiz, telif ya da maaşta stopaj yok. Monako'da çalışan bir Nice mukimi Prensliğe tek avro gelir vergisi ödemiyor, ama bir Fransız mukimi olarak Fransa'ya ödüyor ve sözleşmeye göre Monako kaybın bir kısmı için Fransız bütçesine her yıl sabit bir tutar ödüyor. Monako'da daire sahibi olup başka yerde yaşayan bir yabancı yalnızca alımda %4,75, kiracıysa kirada %1 ve daire çocuklar dışında birine geçerse Monako oranlarıyla veraset harcı ödüyor.

Sıfır stopaj bir hediye gibi görünüyor, ama bir bedeli var: alıcının ikamet ülkesi geliri tamamen vergilendiriyor, çünkü mahsup edilecek bir şey yok. Bir Rusya vergi mukimi için Monako'dan temettüler %13-15 olağan gelir ve bir Monako şirketi, gerektirdiği tüm raporlamayla Maliye Bakanlığı'nın offshore listesinden kontrol edilen yabancı şirket.

Ters durum: yurt dışında geliri olan bir Monako mukimi

Gerçek vergiler burada başlıyor. Fransa'dan temettülerde %12,8, Almanya'dan %26,375, ABD'den anlaşma olmadan %30, Rusya'dan mukim olmayanlar için %15 kesiliyor. Bir İsviçre ya da Lüksemburg mukimi bu oranları bir anlaşmayla düşürürdü; bir Monako mukiminin neredeyse hiç böyle bir aracı yok. Bu yüzden portföyler taşınmadan önce yeniden kuruluyor: dağıtımlarda stopaj olmayan yerlerde yerleşik fonlar, temettü ödeyenler yerine büyüme hisseleri, %4,75 oranını bozmayan yapılar üzerinden mülk. Murblz uzmanları bunu gerçek portföy elindeyken çözüyor; danışmanlıklar sayfamızdan onlara ulaşın.

Çifte vergilendirme anlaşmaları: Rusya, Fransa ve diğerleri

Monako'nun Rusya ile çifte vergilendirme anlaşması yok ve hiç olmadı; bu yüzden Rusya'nın anlaşmaları askıya alan 2023 tarihli 585 sayılı Kararnamesi'nin askıya alacağı bir şey yoktu. Prensliğin on iki tam vergi sözleşmesi var: Fransa (1963), Guernsey, Lihtenştayn, Lüksemburg, Mali, Malta, Mauritius, Karadağ, Katar, Seyşeller, Saint Kitts ve Nevis ve BAE; sonuncusu 12 Haziran 2026'dan beri yürürlükte. Kabaca iki düzine ülkeyle daha vergi bilgi değişimi anlaşmaları imzaladı; bunlar mükelleflere değil vergi idarelerine yardım ediyor ve stopaj oranlarını düşürmüyor. Ukrayna, Belarus ve Kazakistan iki listede de yok.

Mantık basit: bir anlaşma, bir ülkede ödenen verginin diğerinde mahsup edilebilmesi için var. Monako'da mahsup edilecek bir şey yok, bu yüzden ortak ülkeler müzakerede pek anlam görmüyor ve Monako mukimleri tam yabancı stopaj oranlarıyla kalıyor.

Rusya: offshore listesi ve otomatik bilgi değişimi

Paradoks şu: Fransa, İsviçre ve Almanya Rusya ile otomatik bilgi değişimi listesinden çıktı, Monako ise listede kalıyor. Monako banka hesabı ve Rusya vergi mukimliği olan bir Rus vatandaşı, Rusya vergi servisinin bakiyeyi gördüğünü varsaymalı. Tersi de geçerli: Rus bankasında hesabı olan bir Monako mukimi, Rusya'nın Prensliğe gönderdiği raporlara dahil ediliyor. Monako'da gelir vergisi olmadığı sürece bu bilgi Prenslik için yalnızca fonların kökenini doğrulamada önemli.

Bir Rus için Monako şirketi offshore listesinden bir kontrol edilen yabancı şirket: 10 milyon rubleyi aşan kâr kontrol eden kişinin elinde vergileniyor, efektif oran ve aktif iş muafiyetleri offshore ülkeler için işlemiyor ve bir Rus ana şirketi Monako bağlı ortaklığından temettülerde sıfır oran almıyor. Bir Monako yapısı ancak sahibi Rusya vergi mukimi olmaktan çıktığında anlam kazanmaya başlıyor.

Fransa: 1963 sözleşmesi

Fransa-Monako sözleşmesi klasik bir çifte vergilendirme anlaşması değil, Monako'nun Fransa'nın yoluna çıkmamak için vergiyi nasıl toplayacağına dair bir anlaşma. Prensliği kâr vergisi getirmekle yükümlü kıldı, KDV'yi paylaşım hesabıyla Fransız kurallarına bağladı, Monako'daki Fransız vatandaşlarının durumunu belirledi ve iki vergi idaresi arasında bilgi değişimi kurdu. İki ülke arasındaki ayrı bir 1950 veraset sözleşmesi terekeleri vergilendirme hakkını varlıkların bulunduğu yere göre paylaştırıyor.

İtalya, Birleşik Krallık ve diğerleri

Monako'nun İtalya ve Birleşik Krallık ile yalnızca bilgi değişimi anlaşmaları var. Monako'ya taşınan bir İtalyan yıllarca şüphe altında kaldı: İtalya Prensliği vergi cennetleri kara listesinde tuttu ve mukimliği kanıtlama yükünü bireye yükledi. Bir İngiliz, Birleşik Krallık mukimliğini bir Monako kartı sayesinde değil, Birleşik Krallık'ın kendi gün ve bağ ölçütüne göre kaybediyor. Bu kuralların hepsi terk edilen ülkeye ait ve ilk denetimde değil, taşınmadan önce çözülmeleri gerekiyor. Birçok ülke için bir karşılaştırma tablosu ülkelere göre vergiler sayfamızda.

Monako'da beyannameler ne zaman verilir ve cezalar neler

Monako'da bir bireyin beyan edeceği bir şey yok: gelir vergisi yok, gelir vergisi beyannamesi yok ve bireylere vergi numarası verilmiyor. Tüm raporlama şirketlere, işverenlere, mülk alıcılarına ve kiracılara düşüyor. Oranlar mütevazı olsa da geç beyan cezaları Fransız titizliğiyle hesaplanıyor.

Kâr vergisi uygulamada nasıl işliyor

Bir Monako şirketinin yılı dört taksitle başlıyor: Şubat, Mayıs, Ağustos ve Kasım'da önceki yıl için tarh edilen verginin beşte birini ödüyor. Bakiyeli beyanname yıl sonundan itibaren üç ay içinde veriliyor ve kalan ödeniyor ya da fazla ödeme mahsup ediliyor. Muaf iki yılındaki bir şirket taksit ödemiyor; önceki yıl vergisi yok.

Geç ödeme cezası %3'ten başlıyor ve ayda %1 artıyor, bu yüzden 100.000 €'luk bir borç bir yıl sonra 114.000 € oluyor. Kasıt olmadan beyanname vermemek için Vergi Dairesi verginin bir buçuk katına kadar ceza verebiliyor; kasıtlı gizleme için dört katına kadar. Bunlar 3.152 sayılı Egemenlik Kararnamesi'nin 34-37. maddeleri ve Daire bunları uyguluyor.

Otomatik bilgi değişimi ve fonların kökeni

Beyanname olmaması denetim olmadığı anlamına gelmiyor. Monako 2018'den beri ortak raporlama standardına göre otomatik banka bilgi değişimine katılıyor ve 2024'te raporlamayı hatalı yapan bankalara cezaları sertleştirdi. Bir hesap açılırken ve her büyük gelen ödemede banka fonların kökenine ilişkin belgeler istiyor; Prensliğin gri listeden çıkmak için 2024-2026 boyunca güçlendirmeye devam ettiği kara para aklamayla mücadele kanunlarının bir gereği. Bir mukim için bu başka türden evrak demek: vergi beyannameleri değil, sözleşmeler, dökümler ve önceki ülkeden vergi beyannameleri.

Bir Monako anonim şirketinin yıllık hesapları bir yasal denetçi tarafından denetleniyor; limited şirketin genel denetim zorunluluğu yok. Limited şirket müdürü bağımsız çalışanların fonlarına kaydoluyor ve şirket kâr etsin etmesin katkı ödüyor.

2025-2026'da ne değişiyor ve Monako kime uymuyor

Monako'nun oranları 2022'den beri kıpırdamadı, ama etraflarındaki her şey hareket ediyor: giriş fiyatı, paranın denetimi ve Prensliğin uluslararası taahhütleri. 2023-2026 arasında hükümet harçları artırdı, yeni şirket biçimleri yarattı ve finans kanunlarını kara para aklamayla mücadele eden küresel kuruluş Mali Eylem Görev Gücü ile Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün baskısıyla yeniden yazdı.

Gelir vergisi bu planların hiçbirinde yok: ne Ulusal Konsey'de ne hükümette gündemde. 2026 bütçesi 2,2 milyar € gelirle 8,8 milyon € fazla gösteriyor ve Prensliğin 157 yıldır işleyen bir modeli değiştirmek için hiçbir nedeni yok.

Monako kime uyuyor

Sermayesi stopajsız gelir üreten bir rantiye ya da yatırımcıya: biriktiren fonlar, büyüme hisseleri, doğru yapılar üzerinden mülk. Şirketini satıp gelirleriyle yaşayan bir işletme sahibine. İşi Monako'nun kendisindeki müşterilere hizmet veren bir girişimciye, yat hizmetleri, oteller, sağlık, butikler: hiçbir indirim olmadan sıfır kâr vergisi. Doğrudan soya geçen büyük bir mal varlığı olan bir aileye.

Monako kime uymuyor

Fransız vatandaşlarına; onlar için Prenslik vergi açısından Fransa. Başka bir ülkede maaş kazanıp yalnızca Monako'da kayıtlı olmak isteyen herkese: 183 gün olmadan mukimlik belgesi yok ve çalışılan ülke geliri yine vergilendiriyor. ABD, Almanya ve Fransa'dan temettü portföyü olan birine: %30, %26,375 ve %12,8 stopaj kalıyor ve onu düşürecek anlaşma yok. Taşınmadan Monako'da şirket tutmayı planlayan bir Rusya vergi mukimine: offshore listesi ve kontrol edilen yabancı şirket kuralları tüm avantajı yiyor.

Ve hepsinden önemlisi, küçük bir daire için yılda onbinlerce avro artı yarım milyondan başlayan bir banka mevduatını vergi tasarrufunun karşılamadığı herkese. Hesap basit: kendi ülkenizdeki yıllık gelir vergisi Monako'da yaşamanın maliyetinden azsa, vergi nedeniyle taşınmanın anlamı yok. Bu durumlar için komşular var: yeni mukimler için yılda 300.000 €'luk sabit vergisiyle İtalya ya da harcamaya dayalı vergilendirmeyle İsviçre. Monako'nun vergilerin ötesinde sunduğu güvenlik, sağlık ve okullar Monako'da hayat sayfamızda ele alınıyor.

Sık sorulan sorular